Thai Boys Life

boys life

วิทยา แสงอรุณ 19-20 April 2008 เมโทรไลฟ์ วันเสาร์ หนังสือพิมพ์ผู้จัดการรายวัน vitayamail@gmail.com

คุณผู้อ่านเคยดูดีวีดีหนังสั้นรวมฮิตอย่างชุด “Boys Life” มั๊ยครับ? น่าจะออกมาถึงชุดที่ 6 แล้ว เป็นผลงานของค่าย Strand Releasing เริ่มผลิตชุดแรกสู่สายตาชาวโลกเมื่อสิบกว่าปีก่อน และล่าสุด ทำออกมาเป็น DVD Box ซะเลย รวม 20 เรื่องเด็ด ผมล่ะชอบจริงๆ

หลายๆ เรื่องเป็นประสบการณ์ชีวิต ให้แง่คิดดีๆ ไม่รู้ว่าเป็นจินตนาการหรือเรื่องจริง แต่หยิบเอามาดูกี่อีกครั้ง ก็พบอะไรใหม่ๆ ดูไปก้อ…อ้ะนะ นั่งคันไปน่ะครับ คันไม้คันมือ…อยากทำมั่ง ถ้าเป็นรวมฮิต Thai Boys’ Life ล่ะ เป็นไง? ระหว่างนี้ เลยเตรียมตัวไปพลางๆ ก่อนด้วยการสะสมเรื่อง

ลองอ่านดูก่อนมั๊ยครับ? ชอบเรื่องไหน โหวตได้ และถ้าอยากมาร่วมแสดง บอกมาเล้ย!

ครับ…ได้ทุกอย่าง

เหลืออีกห้านาที ก็ต้องออกจากบ้านแล้ว “เอกพล” กุลีกุจอจับเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋าที่มียี่ห้อของฟิตเนสแห่งหนึ่ง คว้ารองเท้าผ้าใบ เหลือบดูนาฬิกาอีกที เพื่อให้แน่ใจว่า สายแน่ๆ แน่นอนเขาสายประจำ เขาเป็นคนที่ไม่ค่อยเตรียมตัวอะไรล่วงหน้า แต่…‘ไม่เป็นไรหรอก’ เขาบอกตัวเองอีกครั้งเพื่อให้รู้สึกผิดน้อยลง

อย่างเช้านี้ก็เหมือนกัน เขาเปิดคอมพ์ก่อนจะแปรงฟันด้วยซ้ำ ไม่ได้คิดว่าจะแชท แต่แล้วก็นั่งแชทๆ ไปพักหนึ่ง วันนี้ หนุ่มน้อยไม่คิดไม่ฝันเลยว่าจะเจอคนถูกใจในเวลาอันรวดเร็วเช่นนี้ คงเป็นโชคละมั้ง หนุ่มคนนั้นในหน้าต่างคอมพ์กำลังบอกเขาว่า “ทำได้ทุกอย่าง ขอให้แวะมาหาเถอะ”

“เป้าหมาย” อยู่ละแวกบ้านนี้เอง และเพิ่งจะสิบโมงเช้าเอง เขารู้สึกคึกคักมาทันทีหลังจากที่ไม่ได้มีอะไรกับใครมานาน งวดนี้แหละ ต้องให้สุดๆ ไปเลย เขาบอกตัวเอง เพราะเริ่มเบื่อ “www” แล้ว ทั้งผ่านกล้องหรือไม่ผ่าน (หมายถึงช่วยตัวเอง…ภาษาเน็ต มาจากคำว่า ชักว่าว คำนี้เป็นคำไทย น่าจะไม่ ‘ลามกอนาจาร’) เอกพลอยากมีอะไรให้ครบเต็มสูตร เพราะเขาเป็นหนุ่มรุกอย่างแท้จริง

เป้าหมายของเขาพักอยู่ในอพาร์ตเมนท์ขนาดกะทัดรัด เจ้าของดูผอมกว่าในรูปที่ส่งให้ดู แต่หน้าตาไม่ได้ต่างมากนัก “ไม่เปิดแอร์เหรอครับ ในนี้ร้อนนะ” ไม่พูดพล่ามทำเพลง เป้าหมายจู่โจมผู้มาเยือนทันที ดีนะ เขาอาบน้ำมาแล้ว…ทั้งสองเริ่มบรรเลงตามลีลา เจ้าของสถานที่ดูจะมีความสุขมากเมื่อเอกพลเริ่มซุกไซร้ไปตามซอกคอ “มีถุงยางมั๊ยครับ” เขาถาม แต่เจ้าของสถานที่ทำหน้าเฉยเมย ในใจคิดว่า วันนี้จะ ‘รุก’ ให้มันส์สะใจไปเลย เขาจึงตอบไปว่า “ไม่เป็นไรครับ ผมพกมาด้วย แหะๆ” ขณะที่เขาเอื้อมไปเปิดกระเป๋า เป้าหมายก็จับแขนเขาไว้ “ไม่ต้องใช้หรอก เดี๋ยวเรามาช่วยกันชัก”

“อ้าว ก็ไหนคุณบอกว่า ได้ทุกอย่าง?”

สองเรา

แถวบ้าน “กฤษณะ” แวะร้านเซเว่น อีเลฟเว่น คว้าสปายวายคูลเลอร์มาสี่ห้าขวด พร้อมขนมขบเคี้ยว เขาไม่ลืมที่จะซื้อถุงยางอนามัย ถึงเคาน์เตอร์จ่ายตังค์ เขาคิดว่า คนขายจะมองหน้าเขา แล้วส่งสายตาเป็นนัยเหมือนจะถามว่า “คราวนี้จะไปฟันใคร?” แต่ก็เปล่า ดูเหมือนกฤษณะจะไม่ได้รับความสนใจในครั้งนี้ เอ๊ะ…หรือทุกๆ ครั้งที่ผ่านมา เวลาเขาซื้อถุงยางอนามัย เขาคิดไปเองว่าคนขายจะคิดอย่างนั้น?

เขารอคอยมานาน ในที่สุดวันนี้เขาจะได้พบกับ “บุญสม” รูปร่าง หน้าตา น้ำเสียง …เขารู้สึกพอใจหลังจากได้คุยทางเน็ต และทางโทรศัพท์มานับครั้งไม่ถ้วน บุญสมเป็นคนใจเย็น คุยสนุก และท่าทางจะโรแมนติกมากๆ กฤษณะชอบคนพูดหวานอยู่แล้ว และเขาก็ตั้งความหวังไว้ว่าจะได้แฟนที่ทำให้เขารู้สึกโรแมนติกที่ได้ทำอะไรด้วยกันเหมือนหนุ่มคนนี้ ทั้งสองพยายามนัดเจอกันหลายครั้ง แต่ต่างก็อยู่ไกล เวลาไม่ค่อยจะตรงกันเลย

บุญสมขับรถไปรับกฤษณะจากปากซอยเข้าบ้าน เบื้องหน้าของกฤษณะเป็นบ้านไม้สองชั้น “พอดีพี่สาวไม่อยู่น่ะครับ ผมเลยมาพักช่วงเสาร์ อาทิตย์ จริงๆ แล้ว ก็แทบจะไม่ได้มาอยู่เลยนะที่นี่” บุญสมช่วยเอาข้าวของไปเก็บ ‘อือ เหมือนมีแฟนขึ้นมาเลย ไปซื้อของด้วยกัน แล้วก็กลับบ้านด้วยกัน’ กฤษณะยิ้มให้กับความรู้สึกดีๆ ที่ได้เจอบุญสมตัวเป็นๆ เขาอยากเข้าไปกอดหนุ่มคนนี้ เข้าไปจูบ เข้าไปซุกที่ซอกคอ แล้วก็เสร็จกิจซะตรงนี้ เดี๋ยวนี้เลย…ในห้องครัวนี่แหละ

“กฤษณ์ครับ พอดีช่วงนี้ ห้องรกๆ หน่อยน่ะครับ อย่าว่าไรนะ” บุญสมส่งยิ้มโรแมนติกให้

“ไม่เป็นไรครับ ห้องผมก็รกเหมือนกัน ยังไม่ได้ทำความสะอาดเลย”

บุญสมเดินผ่านเขาไปด้านหลังครัว โผล่ออกมาอีกที พร้อมยื่นสิ่งหนึ่งให้

“เดี๋ยวกฤษณ์ช่วยเอาไอ้นี่ ไปชุบน้ำให้หน่อยนะ แล้วเจอกันข้างบน”

แขกผู้มาเยือนรับเอาม็อบถูพื้นกับถังน้ำมาอย่างงงๆ

ผมเป็นสิวน่ะครับ

วิรัชรู้ตัวว่า เป็นคนต้องการมาก แต่เขาก็พยายามแบ่งเวลาระหว่างการเรียนในชั้นปีที่สอง เล่นเกมคอมพ์ และมีเซ็กซ์

คิ้วของเขาพันกันต่อหน้ากระจก เขาสิวขึ้นอีกแล้ว อยากจะทุบกระจกทิ้งจริงๆ หรือเขาควรทุบหน้าตัวเองทิ้งดี? เขารู้สึกอิจฉาเพื่อนบางคนที่ไม่ต้องแวะไปคลินิกรักษาสิวเหมือนเขา หมอที่รักษาประจำก็ดันย้ายร้านอีก คราวนี้เขาต้องนั่งรถไปไกลแทบจะข้ามจังหวัด ถ้าไม่ต้องไปคลินิก เขาคงมีเวลาเล่นเกม และทำอย่างอื่นที่ใจอยาก

แต่การเดินทางไปหาหมอครั้งนี้จุดประกายความหวังให้เขาอย่างหนึ่ง ไม่ใช่เขาจะไปฟันหมอ แต่…หลังจากคลินิก

“เฮ้ย กูเจอพี่คนหนึ่งว่ะ หล่ออิ๋บอ๋าย ในก้องนะ ไม่รู้ตัวจริงเป็นไง แต่ก็เอาวะ ไหนๆ จะไปถึงหลักสี่แล้ว เดี๋ยวหาหมอเสร็จจะแวะไปหาพี่เค้าดู” วิรัชคุยโทรศัพท์กับเพื่อนขณะนั่งรถแท็กซี่ข้ามทางด่วนไป

ที่หน้าคอนโดมีเนียมแห่งหนึ่ง…ประตูไม้บานใหญ่เปิดออก “เข้ามาสิครับ” หนุ่มล่ำ อกสวย ในชุดเสื้อแขนกุดมาเปิดประตูให้ วิรัชสำรวจใบหน้าของพี่ชาย ไม่ได้หล่อเหมือนในรูป แต่ไม่เป็นไร หุ่นเปรี๊ยะขนาดนี้ เขาก้าวเข้าไป ยิ้มทักให้และออกตัว “พี่ไม่ว่าไรใช่มั๊ยครับ ที่หน้าผมเป็นสิว พอดีในรูป มองไม่เห็นหรอกครับ กำลังหาหมอรักษาอยู่น่ะ”

พี่ชายวัยสามสิบยิ้มน้อยๆ ให้

เขาจัดเตรียมทุกอย่างไว้รับแขกพร้อมสรรพแล้ว หลังจากคุยกันสัพเพเหระ ทั้งสองก็มุ่งไปที่เตียง พอพี่ชายถอดเสื้อและกางเกงออก วิรัชแทบจะอดใจไว้ไม่อยู่กับสิ่งที่อยู่ภายใต้กางเกงในสีขาว เขาพร้อมแล้วและอยากให้เจ้าสิ่งนั้นเข้าไปอยู่ในตัวเขา ‘ท่าพี่เขาจะอึดน่าดู’ วิรัชคิดในใจ

การเล้าโลมผ่านไปอย่าง ช้าๆ แต่ครบถ้วนทุกส่วนสัด เขาเริ่มสงสัย ทำไมน้องชายของพี่ชายไม่ตื่นตัวซักที?

วิรัชเริ่มวิตกกังวล ‘หรือพี่คนนี้ เป็นพวกนกเขาไม่ขัน?’ เขาประกบริมฝีปากกับพี่ชายอีกครั้ง พี่ชายดูแข็งขืน แต่ก็ยอมตาม ส่วนมือของเขาก็ปฏิบัติการเคล้นคลึงส่วนสำคัญของรุ่นพี่เพื่อให้พร้อมได้แล้ว

ในที่สุด เขาก็ทำสำเร็จ แม้จะใช้เวลาเริ่มต้นนานไปหน่อย วิรัชได้ในสิ่งที่ต้องการแล้ว หลังจากทำความสะอาด อาบน้ำ และใส่เสื้อผ้า เขาอยากจะจูบพี่ชายใจดีอีกครั้งเพื่ออำลา แต่คราวนี้ พี่ชายถอยห่าง

วิรัชรู้สึกใบหน้าร้อนผ่าว “เมื่อกี้ เรายังมีความสุขอยู่ด้วยกันนี่ครับ?” เขาประท้วง

ด้วยความรู้สึกขุ่นๆ ที่พุ่งขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ เขารู้สึกเหมือนตัวอะไรสักอย่าง วิรัชกระแทกเสียง

“พี่น่ะ กว่าจะแข็ง ทำเอาผมเหนื่อยโคตรๆ สงสัยพี่ต้องใช้ไวอะกร้าแล้วละมั้ง” หน้าของเขาเชิดใส่

ใบหน้าเจ้าของบ้านเจื่อนลง เขานิ่งไปพักหนึ่งเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรอยู่ แต่แล้วก็สวนขึ้นว่า “เราน่ะ ต้องไปหาหมอฟันด้วยนะ ปากเหม็นโคตรๆ”

-end-

หนึ่งความคิดบน “Thai Boys Life

  1. แอบอ่านบล็อคพี่มานานแล้ว แต่ไม่เคยตอบอะไร แต่คราวนี้คงจะอยู่เฉยไม่ได้ 5555

    ฮามากๆๆ

    เอ แล้วเรื่องราวทั้ง 3 จบยังไง น่ามีตอนต่อไปนะเนี่ย 55

  2. หวัดดีครับพี่วิทย์

    โดนทุกเรื่องจริงๆ ครับ สนุกดีอ่ะ เป็นพล็อตเรื่องแค่สั้นๆ อ่านง่าย เข้าใจง่าย ได้ใจความดี เหมือนเล่าเรื่องขำขันเลย

    ไม่รู้ว่าจะเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า แต่ก็อย่าว่า เรื่องจริงเกิดขึ้นแบบนี้ก็มี
    สนุกดีครับ เอามาเล่าอีกนะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s