40 กว่าๆ ยังแอ๊บ + ยังเวอร์…จิ้น!

เลิกแอบเสียที วิทยา แสงอรุณ 11-12 ส.ค. 2007 เซคชั่น MetroLife จากนสพ. ผู้จัดการรายวัน ฉบับวันเสาร์
Philip

ข้อมูลล่าสุดจากเมืองลุงแซมบอกว่า ยุคสมัยนี้ อายุเฉลี่ยของเกย์ที่ตัดสินใจเลิกแอบอยู่ที่ 13 ปี รายงานดังกล่าวมาจากมหาวิทยาลัย San Francisco State University และได้รับการตีพิมพ์อย่างครึกโครมในหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นหลายฉบับ

ไม่มีใครรู้ว่า อายุเฉลี่ยของเกย์-เลสเบี้ยนไทยที่เลิกแอบอยู่ที่เท่าไหร่ เดาคร่าวๆ ก็ไม่น่าจะเป็น 13 หรอกน่ะครับ เพราะเด็กไทยไม่ได้โตเร็ว และไม่ได้เผชิญโลกเร็วเหมือนเด็กอเมริกัน เราอยู่ในระบบครอบครัวอุปถัมภ์

แต่เท่าที่ผมสังเกตดู ในสมัยนี้ วัยรุ่นไทยในระดับมหาวิทยาลัยนี่แหละเปิดเผยกันให้พรึ่บ คำว่า เปิดเผยในที่นี้ไม่ได้หมายถึง เที่ยวป่าวประกาศนะครับ แต่หมายถึง ไม่ได้ปิดบังอำพราง หรือสร้างภาพลวงตา และที่บอกว่า “เปิดกันให้พรึ่บ” ผมก็ไม่ได้หมายถึงกลุ่มที่นิยมแต่งหญิงนุ่งกระโปรงนะครับ เพราะเด็กที่เป็นกะเทย ส่วนใหญ่แล้วจะส่งสัญญาณ “ฉันเป็นฉัน” ตั้งแต่วัยเยาว์ พวกเขาเป็นที่รับรู้ว่ามีตัวตน ส่วนเด็กชายเกย์และเด็กหญิงเลสเบี้ยนนี่สิ ดูยาก เหมือนมนุษย์ล่องหน

ยิ่งคนเรามองไม่เห็นอะไรที่จับต้องได้ ก็มักจะฟันธงไปว่า คงไม่มีหรอกคนพวกนี้ ลองสังเกตสมาชิกในบ้าน ญาติ หรือเพื่อนข้างบ้านคุณหน่อยสิ ต้องมีอย่างน้อยคนหรือสองคนแน่ๆ

ผมเพิ่งได้คุยโทรศัพท์กับคนๆ หนึ่ง เลยคิดไปถึงรายงานข่าวข้างบนนี้ ถ้า “รักษ์” เกิดที่อเมริกา หรือเพิ่งจะเข้ามหาวิทยาลัย เขาก็คงไม่ทุกข์ใจแบบนี้ อย่างน้อยเขาก็น่าจะสบายใจกว่าที่เป็นอยู่ เขาเป็นอีกคนหนึ่งที่เติบโตมาในยุคข่าวสารโบราณคร่ำครึที่ว่า เกย์เป็นตัวเชื้อโรค เกย์เป็นพวกวิปริต มันได้หล่อหลอมความคิดของเขาเหมือนใครๆ อีกหลายคนที่บอกว่า ยังเลิกแอบไม่ได้ นั่นแหละ

“ขอโทษครับ คุณวิทยา อายุเท่าไหร่ (ผมบอกไปคร่าวๆ) อ๋อ…อ่อนกว่าผม ตอนนี้ผมสี่สิบ… แล้วล่ะครับ (ผมขอบอกท่านผู้อ่านคร่าวๆ เหมือนกัน) ผมอยากจะปรึกษาเรื่องชีวิตผมน่ะครับ”

รักษ์เล่าว่า ถึงตอนนี้เขาจะอายุสี่สิบกว่าแล้ว เขาก็ไม่มีเพื่อนเป็นเกย์ ไม่มีใครเลยที่เขาจะไว้ใจได้เต็มๆ และบอกเล่าความรู้สึกลึกๆ ที่ฝังอยู่ในใจมานาน เขายังไม่เคยมีเพศสัมพันธ์กับคนเพศเดียวกัน ไม่เคยไปอาบอบนวด ไม่เคยเที่ยวผู้หญิง ไม่เคย…ไม่เคย…ไม่เคย…

ผมเกือบจะถามเขาไปแล้วล่ะครับว่า “แล้วไม่เบื่อเหรอที่ต้องทำกิจกรรม ‘โลกสวยด้วยมือเรา’ ให้จบๆ ไป” เวลาต้องการ

เขาคงหัวเราะถ้าผมถามอย่างนั้นจริงๆ เพราะฟังจากเสียงแล้ว ดูเขาเป็นคนอารมณ์ดี สิ่งนี้กระมังทีทำให้เขาอยู่มาได้ โดยไม่อัดใจตายไปซะก่อน

“เพื่อนๆ รุ่นราวคราวเดียวกับผมก็แต่งกันไปหมดแล้ว เพื่อนบางคน ผมสงสัยว่าต้องเป็นเกย์เหมือนผม ก็ยังแต่งงาน ทำไมผมรู้น่ะเหรอ ก็ผมเคยได้ยินเค้ามีอะไรกันกับเพื่อนอีกคน (แน่ะ เป็นนักฟังที่ดี) ที่บ้านผมก็แต่งกันเกือบหมดแล้ว ผมก็เกือบจะแต่งงานแล้วนะครับ กับเพื่อนผู้หญิงคนหนึ่ง แต่คิดไปคิดมา ไม่ดีกว่า เหมือนโกหกกัน”

ผมนึกถึงคนอื่นๆ อีกหลายๆ คนที่มักจะบอกว่า ไม่กล้าพูดความจริงของตัวเองออกไป เพราะกลัวถูกปฏิเสธ กลัวถูกดูหมิ่น กลัวเพื่อนรับไม่ได้ กลัวทำให้คนข้างเคียงเสียใจ พวกเขาบางคนกลับมองว่า การที่อดทนเก็บความลับไว้กับตัวเองนั้น เป็นสิ่งที่แสดงความกล้าหาญ อดทน และเสียสละอย่างหนึ่ง

แต่ผมว่า มันคนเรื่องกันเลย

กรณีของรักษ์ คงไม่ได้แปลกพิสดาร แต่ผมก็อดเอากลับมาคิดไม่ได้ ก่อนหน้านี้ เวลามีคนมาถามว่า อยากจะเลิกแอบ แต่ไม่กล้าบอกพ่อแม่ และคิดว่าอยากจะรอให้พ่อแม่ลาจากโลกนี้ไปก่อน ถึงจะบอกใครๆ ได้

ผมฟังแล้วก็รู้สึกเข้าใจและเห็นใจนะครับ ผมก็เคยคิดอย่างนั้น แต่ก็อดอยากจะรู้ต่อไปไม่ได้ว่า หากถึงเวลานั้นจริงๆ เวลาที่บุพการีบ๊ายบายลาจากโลกนี้ไปแล้ว พวกเขาจะยังมี “พลังงาน” อะไรเหลืออยู่อีกที่จะ “เลิกแอบ” ผมไม่กล้าจะนึกเลยต่อไปว่า หากคุณพ่อคุณแม่อายุยืนสักร้อยปีล่ะ?

ผมคิดในอีกมุมหนึ่ง คงมีบุพการีอีกหลายๆ คนที่ไม่รู้ความจริงเลยว่า ลูกชายตัวเองเป็นเกย์ จนกระทั่งจากกันไป มันน่าเศร้ามากกว่า เพราะอะไร? ผมคิดว่า เรื่องนี้ต้องพูดกันบ่อยๆ ครับว่า การพูดความจริงกับคนที่เรารักสุดหัวใจน่ะ คือการมอบความไว้วางใจและบอกเขาว่า เรารักเขาแค่ไหน เราถึงไม่มี “อะไร” ในโลกต้องปิดบังเขาอีกแล้ว

“ไม่ใช่เป็นการโยนภาระ หรือทำให้เขาไม่สบายใจ” ลองมองอะไรใหม่ๆ นะครับ

สำหรับรักษ์ พ่อแม่ของเขาจากไปนานแล้ว แต่เขาก็ยังไม่กล้าจะบอกใครๆ ในครอบครัวซักทีว่า เขาเป็นใคร เขายังคงปล่อยให้มันเป็นคำถามคาใจพี่ชาย พี่สาว น้องสาว น้องชายของเขาอยู่ ไม่มีใครรู้หรอกว่า ภายใจในของหนุ่มโสดคนนี้ มันร้อนรุ่มแค่ไหน เพียงแค่อยากจะบอกใครสักคน อยากมีเพื่อนสักคน

ผมดีใจนะครับ ที่รักษ์เลือกผมเพื่อระบายความจริงเกี่ยวกับชีวิตเขา แม้กระทั่งยอมรับกับผมว่า เขายังเวอร์จิ้นอยู่แม้จะสี่สิบกว่าแล้ว เขาไม่รู้สึกอายที่บอกผมอย่างนั้น เขาไม่รู้สึกอายที่บอกผมว่า อยากจะกอดใครซักคนในชีวิต

ผมกลายเป็นคนที่ล่วงรู้ความลับของใครๆ หลายๆ คน แต่ผมเป็นแค่เพื่อน เป็นแค่คนรู้จักทางหน้ากระดาษ บนเว็บ ฯลฯ ส่วนใหญ่ ผมก็ไม่เคยเห็นหน้าผู้อ่าน ผมรู้สึกดีใจนะครับที่ทำงานตรงนี้ แต่ผมคิดว่า คนที่จะดีใจมากกว่าหลายร้อยเท่า น่าจะเป็นคนในครอบครัวของเขามากกว่า

ปีนี้คุณอายุเท่าไหร่แล้วครับ (ผมไม่กล้าถามหรอกว่า คุณยังเวอร์จิ้นอยู่หรือเปล่า เว้นแต่คุณอยากจะบอกเอง) เอาเป็นว่า วันแม่เวียนมาอีกแล้ว ปีนี้ จะมีใครบอกแม่บ้างมั๊ย แล้วมาเล่าให้ผมฟังน่ะ?

-end-

12 thoughts on “40 กว่าๆ ยังแอ๊บ + ยังเวอร์…จิ้น!

  1. ตามมาอ่านบล็อคใหม่ค่ะ พี่วิทย์ เราประกาศเรื่องที่พี่วิทย์ย้ายบล็อคในกระทู้พี่รุตแล้วนะคะ ช่วยๆกัน เดี๋ยวคนอ่านตามหาไม่เจอ คุณรักษ์เหมือนเราอยู่อย่าง เรายังไม่กล้าบอกพ่อแม่ว่าเราเป็นสาววาย แต่พี่น้องเพื่อน ดันรู้หมดแล้ว มันลำบากใจเหมือนกันนะคะ อึดอัดที่ต้องปิดบังความชอบของตนเอง กลัวแม่ว่าเราเป็นโรคจิตค่ะ เป็นผู้หญิงๆดีๆไม่ชอบ ดันสนใจเรื่องเกย์ซะนี่ แค่เราตามอ่าน ตามซื้อ ตามเก็บนิยายแนว boy’s love เท่านั้นเอง

  2. บางทีสาววาย ก็ต้องเรียนรู้ที่จะ come out…เลิกแอบเหมือนกันนะ
    ขอบคุณนะครับที่ช่วยปชส. บล็อคใหม่ ตอนนี้อยู่ระหว่างปรับปรุง
    ให้เรียบร้อย ยังไม่ค่อยอยู่ตัวเลย แต่พอเห็นคนมาคลิก 600 กว่า
    ก็ดีใจครับ อ้อ…ประกาศ นิตยสาร Metro Life จะกลับมาวางแผงทั่วไป
    อีกครั้งนะครับ หลังจากแจกเฉพาะคนสมัครสมาชิกนสพ. ผจก. น่ะ

    ประมาณปลายเดือนนี้ หรือเดือนหน้า รวมเล่ม “เลิกแอบเสียที”
    จะเข้าร้านหนังสือครับ เป็นการรวมเล่มครั้งที่ 3 แล้ว เล่มนี้
    ค่ายมาร์ส พับบลิชชิ่งเป็นคนรวมให้ครับ คราวนี้ ใช้ชื่อหนังสือ
    แบบไม่แอบ!

  3. ทำไม อีนัง wordpress นี่มันเก่งจังเลยค่ะ
    ดิฉัน ยังทินจะได้กรอก name email ฯลฯ มันก็กรอกให้แล้วเรียบร้อย

    อุ๊ยตาย โทษทีค่ะ พาบทความออกนอกทะเลไป

    ชอบประโยคนี่ค่ะ

    “แต่คิดไปคิดมา ไม่ดีกว่า เหมือนโกหกกัน”

    ดิฉันของทำการ standing ovation หน้าคอมพิวเตอร์ของดิฉันเป็นเวลา สามนาทีค่ะ

    เป็นเกย์แล้วอย่าแต่งงานเลยนะคะ
    ไม่เห็นมีใครมีความสุขสักคน แต่แอบหนีเมียไปปลดปล่อย

    หรือ ว่ามันจะเป็นนรกที่คุณเลือกแล้ว ค่ะ…

  4. อ้ะ อ้ะ อ้ะ ทยอยมากันแล้ว

    สาวอิสาน…แสดงว่า ต้องมีอะไรกะ worpress
    มาก่อนแน่ๆ ถึงรู้ใจกันขนาดนั้นนน อุ อุ

    คุณๆ ครับ พอเขียนเรื่องนี้จบไป อยากจะฝากประกาศว่า ตอนนี้
    อยากสัมภาษณ์ คนที่แต่งงาน มีลูกแล้วว่า เขาใช้ชีวิตยังไง
    ไม่เคยมีเคสมาให้เขียนเลยเคสนี้ เคยเกือบได้เขียน แต่
    คลาดกันซะก่อน ถ้าใครพอมีเบาะแส เรื่องราวทำนองนี้
    โปรดแจ้ง อยากรู้มากๆ เลยครับ พอดีเรื่องแต่งงานแล้วก็ปั๊ม
    ลูกออกมาเนี่ย ทำเองไม่ได้…

    บุ๊ค…เป็นพ่อสื่อให้กะเราน่ะเหรอ?

  5. การที่คุณรักษ์ ยอมรับกับคุณวิทยา
    น่าจะเป็นสัญญาณที่ดี ว่าคงได้กอดใครซักคน
    อีกไม่นาน .. อีกไม่นาน
    ขอให้สมหวังครับ
    cheers !

  6. การที่คุณรักษ์อยากมีคนรัก คงต้องเริ่มจากมีสังคมหรือเพื่อนก่อนครับ ถ้าเกิดโชคดีมีแฟนเลย ก็หลีกไม่พ้นกฎธรรมชาติที่มีรักก็มีร้าง และพอเลิกกัน มี%สูงที่คุณรักษ์จะกลัวชีวิตรักของเกย์

    การมีเพื่อนมีสังคมจะทำให้ชีวิตเกย์สมบูรณ์ขึ้น และพร้อมเดินตามหาความรักมากขึ้น แต่ไม่ใช่สิ่งรับประกันว่าจะได้พบรักแท้ เพราะเป็นคนละเรื่อง

    ยินดีด้วยกับบล็อกใหม่ของพี่วิทย์คับ ก้าวหน้าและดีขึ้นมั่กๆคับ และดีใจที่สุดก็ที่มีเสียงจากรายการวิทยุมาให้ฟังนี่หละครับ

  7. แวะเข้ามานิดนึง ดีใจจัง ตัวเลขเพิ่งเป็น 1,000
    แล้ว

    วันนี้พี่วิทยา กำลังเตรียมตัวไปอัดรายการ
    อัดรายการนี่ทุกวันพฤหัส จะยุ่งมาก เพราะต้องเลือกข่าวสารพัด
    แต่จะสนุกมากตอนมีคนมาให้สัมภาษณ์ อาทิตย์นี้จะมีแขก
    รับเชิญเป็นเจ้าของกิจการนวด!!! ใครอยากรู้เรื่องนวด
    พลาดไม่ได้เชียว รับฟังได้ทุกวันเสาร์เที่ยงคืน! FM95.75
    หรือ http://www.nationradioonline.com แล้วก้อ ใช่เลย ที่เว็บนี้แหละ

    สำหรับ comments เรื่องคุณรักษ์ พี่วิทยา จะโทรไปอ่านให้เค้าฟังนะ
    คือเค้าไม่ใช้อินเตอร์เน็ตน่ะ ข่าวดีนิดหนึ่งก็คือ หลังจาก
    ลงเรื่องไปแล้ว มีผู้อ่านท่านหนึ่ง 40 กว่าๆ เหมือนกัน ขอติดต่อ
    อยากคุยเรื่องความในใจกัน ตอนนี้ ล่าสุด วันนี้เอง คุณพี่รักษ์
    SMS บอกมาว่า ดีใจสุดๆ ได้มีเพื่อนคุย ได้พูดความในใจกันแล้ว

  8. ฝากอวยพรพี่รักษ์ว่า ขอให้โชคดีประสบความสำเร็จกับสิ่งที่มุ่งหวัง และอย่าท้อแท้หากมันยากหรือต้องล้มลุกคลุกคลาน ถึงแม้จะทนรอมาจน40กว่าแล้ว แต่พี่รักษ์เพิ่งเดินเพียงก้าวแรกของทางรักสายนี้นะครับ เดินไปก็ชมนกชมไม้ไปด้วยอย่างมีความสุข ปลายทางน่ะรอพี่อยู่แน่ๆ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s