ขอผมเป็นแฟนกับคุณได้มั๊ย?

ripbody
เลิกแอบเสียที วิทยา แสงอรุณ 1-2  ก.ย. 2007
เซคชั่น MetroLife จาก นสพ. ผู้จัดการรายวัน วันเสาร์

“เหงาคับ คืนนี้กอดกัน นอนดูหนังกัน”
“ผมรับ ทำงาน ไม่แสดงออก ขอคุยกับ 40up”
“หาเด็กช่าง เด็กแว้น ไบฯ หน้าตา D”
“ชอบเล่นเวท สนใจออกกำลังกาย”
“หาคนช่วย 2 พัน หน้าตาดี ใจดี แอดมาเลยครับ”
“น้องๆ ที่เดือดร้อน แอดมาดูหน้าก่อน”
“ด่วน 3 ร้อย อยู่รัชดา หาเงินกลับบ้านฝั่งธน”
…..
..…
“บอล” สะดุดกับข้อความนั้น ดูท่าทางจะเดือดร้อนหนัก “ขอแค่สามร้อยบาทเอง” เขาอ่านซ้ำอีกครั้ง ก่อนที่จะเลื่อนสายตาไปทางด้านขวามือของหน้าจอ จากตารางข้อความที่โพสต์มานับร้อยบนบอร์ดยอดฮิต บรรทัดเดียวกับข้อความนั้น ตรงด้านขวา เขาเห็นหมายเลข “23” 

“อายุเท่าเราเลย” เขาอดรู้สึกแปลกใจไม่ได้ 

ทำไมนายคนนี้ประกาศขอ “ขาย” ในราคาแค่สามร้อยบาทเอง? มือไวกว่าความคิด เขาคลิกเมลที่โพสต์ไว้ทันทีเพื่อ Add เข้า MSN และในช่วงเวลาแค่เผลอหลับตา ก็มีข้อความตอบรับกลับมาแทบจะทันที บทสนทนาเริ่มต้นขึ้น

“พอดีเดือดร้อนด่วนครับ”
“ครับ”
“ผมควักเงินจ่ายไป ไม่ได้ดูเลยว่า เหลืออยู่เท่าไหร่”

เป็นไปได้เหรอ? เขานึก

ทั้งสองพิมพ์โต้ตอบกันไปมาพักหนึ่ง พออ่านไปเรื่อยๆ บอลยังคงรู้สึกเชื่อครึ่ง ไม่เชื่อครึ่ง ใน “M” ใครจะเสกสรรปั้นเรื่องยังไงก็ได้ แล้วเขาก็เอะใจว่า อ้าว! ไหนบอกไม่มีตังค์ แล้วทำไมถึงมานั่งเล่นเน็ตได้ล่ะ เขาเลยถามไปตรงๆ อย่างที่สงสัย แล้วก็ได้คำตอบกลับมาว่า 

“พอดี เหลือติดตัวอยู่ 10 บาท เล่นได้ชั่วโมงนึง ก็เลยมาโพสต์ที่นี่ คิดว่าน่าจะมีคนเห็นครับ”

ไม่น่าเชื่อ นี่เป็นเกม? หรือการทดลองหรือเปล่า? บอลคิดไปต่างๆ นานา หลังจากโต้ตอบกันอีกประมาณห้านาที แม้จะยังคงลังเล แต่ด้วยความอยากรู้ เขาตัดสินใจขอเบอร์มือถือ พอได้ยินเสียงจากอีกฝ่าย เขาก็พบว่า เขาคนนั้นพูดจาไพเราะและสุภาพมาก หรือเป็นเพราะว่า เขากำลังเดือดร้อนจริงๆ กลัวจะไม่ช่วย?

ช่วงเวลานั้น บอลเลิกงานแล้ว ออฟฟิศของเขาก็อยู่ไม่ไกลนักจาก “หนุ่มสามร้อยบาท” คนนั้น ถ้าจะแวะไปหยิบยื่นความช่วยเหลือ คงไม่ทำให้ตัวเองเดือดร้อนเท่าไหร่

ผมเองอดสงสัยไม่ได้ ที่บอลอยากจะไปช่วยเขาน่ะ อยากจะรู้ว่าเขาเงินหมดจริงหรือเปล่า หรือว่าอยากจะไปดูหน้าหนุ่มนั่น?

“พี่…เงินสองสามร้อยบาท ไม่ได้มากหรอกครับ” เขาบอกผม “แต่สำหรับคนที่เดือดร้อน คงจะมีความหมายมาก อีกอย่าง ผมก็อยากรู้ด้วยว่า เขาพูดจริงหรือเปล่าที่ว่า เขาเงินหมด กลับบ้านไม่ได้น่ะ ไม่ได้คิดเรื่องอื่นเลยนะ”

แล้วความอยากรู้ก็พาบอลไปที่สถานีรถไฟใต้ดินที่นัดหมายกันในเวลาไม่นาน ที่นั่น เขาพบหนุ่มผิวเข้มคนหนึ่ง อายุไล่เลี่ยกับเขา มีสีหน้าวิตกกังกล และที่น่าแปลกใจ ข้างๆ หนุ่มคนนั้น ก็มีอีกคนหนึ่ง รุ่นราวคราวเดียวกัน ขาวตี๋ ท่าทางเหมือนนักศึกษา ดูแล้วก็ไม่แน่ใจว่า สองคนนี้เป็นอะไรกัน

“หนึ่ง” หนุ่มผิวเข้มคนนั้นแทบจะไม่พูดอะไรกับบอลเลย ปล่อยให้ “ตั้ม” เป็นคนบอกเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้น บอลสังเกตว่า หนึ่งคอยแอบมองตัวเขาอยู่หลายครั้ง ทั้งสองไม่ยอมบอกรายละเอียดอื่น บอกแต่ว่าเงินหมดโดยไม่รู้ตัว แล้วกลับบ้านไม่ได้ และบอกว่าตอนนี้ ทำงาน “freelance” อยู่ทั้งคู่

สามคนลงรถไฟใต้ดิน ตกลงกันว่าจะไปที่สถานีสีลม บนรถไฟ บอลไม่ได้ถามอะไรมาก ในใจคิดว่า จะนั่งรถไฟจนถึงสถานี แล้วให้เงินเขาสองคนเป็นค่ารถเมล์กลับบ้าน “คงไม่ต้องให้ถึงสามร้อยหรอกพี่ ผมก็ไม่ได้คิดจะซื้อบริการจากเขานี่” บอลบอกผม แล้วสองฝ่ายแยกย้ายกันไป

อีกสองสามวันต่อมา ใน “M” อีกนั่นแหละที่บอลเจอหนึ่งอีกครั้ง ตอนนี้หนึ่งบอกว่าอยากตอบแทน เลยชวนกันไปกินข้าว บอลบอกผมว่า หนึ่งไม่ใช่คนในสเปคเลย แต่ตอบตกลงไปพบเพราะตอนนั้นว่างอยู่ และอยากออกไปข้างนอก ครั้งแรกที่เจอกัน ไปกินที่ห้างแห่งหนึ่ง แต่ครั้งที่สอง หนึ่งไม่ได้พาบอลไปที่ไหน แต่พาไปที่ห้องพัก แล้วสั่งอาหารมา ทั้งสองคนคุยกันถูกคอ จนหนึ่งเผยออกมาว่า คิดถึงบอลอยู่ตลอด และรู้สึกชอบตั้งแต่แรกเห็นแล้ว

จะด้วยความอยากรู้หรืออารมณ์เปลี่ยวในเวลาสองต่อสอง ผมก็ไม่แน่ใจ หนึ่งชักชวนให้บอลมีอะไรกัน แต่ก่อนที่จะเริ่มอะไร หนึ่งบอกว่า อยากจะบอกความจริงอะไรสักอย่าง

“ผมเป็น ‘เด็กขาย’ นะ คุณจะรังเกียจมั๊ย” หนึ่งพูดออกมาในที่สุด

ได้ยินคำพูดที่ไม่ปิดบังอย่างนั้นแล้ว บอลก็เกิดความประทับใจ คิดว่า หนึ่งคงไว้ใจ และรู้สึกดีที่พูดอะไรกันตรงๆ ทั้งสองคนยังคงคบกันต่อมาอีกอาทิตย์หนึ่ง โทรคุยกันแทบทุกวัน จนบอลรู้มาว่า “ตั้ม” เพื่อนของหนึ่งที่เจอกันวันนั้น ก็เป็นเด็กขายเหมือนกัน แต่ช่วงหลังๆ หนึ่งมักจะทำหน้าที่หาแขก ส่วนตั้ม รับแขกไป 

ฟังแล้วก็ทึ่งครับ คนหนึ่งเป็นพ่อเล้า อีกคนอยู่ในเล้า สองคนช่วยกันทำมาหากิน เขาใช้วิธีเปิดห้องขนาดพอเหมาะไว้แห่งหนึ่ง นอกจากไว้รับลูกค้า ก็ไว้เป็นที่พักด้วย

หลังจากวันที่มีอะไรกัน หนึ่งบอกบอลว่า ขอเป็นกิ๊กของบอลนะ บอลไม่ได้ว่าอะไร แต่พอคบกันไปสักพัก ความรู้สึกของหนึ่งมีมากขึ้น จนออกปากว่า ต่อไปนี้ขอเป็นแฟนกับบอลได้มั๊ย?

คำตอบของบอลก็คือ ถ้าเป็นแฟนกัน หนึ่งต้องเลิกอาชีพนี้ ซึ่งก่อนหน้านี้บอลรับรู้มาว่า บางวันตั้มต้องรับแขกสามสี่รายต่อวัน และเหนื่อยมาก จนหนึ่งต้องช่วยรับแขกแบ่งเบาภาระไปบ้าง

“พอเขาอยากเป็นแฟน เขาก็บอกผมอย่าคบกับใคร ให้คบเขาคนเดียว เขากลัวจะเสียผมไป แล้วเขาก็สัญญากับผมว่า เขาขอเวลาอีกสองเดือน ใกล้จะเรียนจบแล้ว เขาจะเลิก” บอลเล่า

เขามีใจให้เราขนาดนี้ และสัญญาขนาดนี้ แล้วเราจะว่ายังไง? ผมถามบอล

“พี่ จะให้ผมเอาอนาคตของผมไปฝากไว้กับเขาได้ไง เขาเป็นเด็กขายนะครับ”

 -end-

11 thoughts on “ขอผมเป็นแฟนกับคุณได้มั๊ย?

  1. เหอะๆๆพี่วิท ผมมาเมนต์ให้งะ ก้นะใครๆๆก็คงคิดนะ ว่าจะเอาอนาคตไปฝากไว้ได้เหรอ จริงรักอย่างเดียวก้คงไม่พอ มันมีไรหลายอย่างที่ต้องคิดถึงเน๊อะ หนึ่งทำผิดกดเด็กขาย คือตกหลุมรัก ลูกค้าเหอะๆ เหมือนทำผิดกดสายลับงิงิ

  2. เฮ้อ….ก็ทำไงได้ล่ะครับ ก็คนมันรักนี่นา เน๊าะ…ว่าป่าว
    แต่จะอะไรก็แล้วแต่…
    เรื่องของความรัก เป็นเรื่องของคนสองคน คงไม่มีใครรู้ดีไปกว่า “บอลและหนึ่ง” หรอกครับ
    การที่เราจะรักใครสักคน ไม่ผิดหรอก แต่คุณแน่ใจเหรอว่า ตั้มกับหนึ่ง เค้าไม่ได้เป็นอะไรกัน เป็นแค่คนหาแขก กับ คนรับแขก เท่านั้นเหรอ?

    อ่านแล้วก็อดคิดถึงตัวเองไม่ได้ ผมเองก็เคยเจอเรื่องราวลักษณะคล้ายๆ กับแบบนี้เหมือนกัน แต่ผมไม่ใช่เด็กขาย หรือว่าไปซื้อบริการหรอกนะ แต่ว่า เคยพาเพื่อนไปเที่ยวแล้วเจอเด็กขายคนนึงในลักษณะแบบนี้ แต่ว่าเด็กขายคนนั้นไม่ได้สนใจเพื่อนผม กลีบมาสนใจผมแทน ซึ่งผมเองก็มีใจอยู่ไม่น้อยล่ะ คิดไป คิดมา เหตุผลก็ตรงมาจบที่คำว่า “เงิน” เพราะเค้าต้องการเงินเท่านั้น ใครดีกับเค้า เค้าก็คงดีตอบทุกคน และคบทุกคนด้วยเหมือนกัน คนเราไม่ได้อยู่ด้วยกันตลอดเวลา เวลาที่ไม่อยู่กับเราก็อยู่กับคนอื่น

    เอาเป็นว่า ชีวิตคนเราสั้นนัก ถ้ารักแล้วไม่เจ็บ อยากรักก็รักไปเหอะ แต่ถ้าไม่อยากรักก็คบแบบกิ๊ก เท่านั้นพอ….

  3. tae…นี่ ถ้าจะดูหนังไทยเรื่อง สายลับจับบ้านเล็ก ละซี้… หนุกเปล่า?

    คนของความสะใจ…แล้ว ยังคิดถึงเด็กคนนั้นอยู่ปะเนี่ย เวลาเหงาๆ?

  4. เสียงหลังวาบเลย!!

    “พี่ จะให้ผมเอาอนาคตของผมไปฝากไว้กับเขาได้ไง เขาเป็นเด็กขายนะครับ”

    สุดท้ายมันก็แค่คนป่วยด้วยกันใช่มั้ยฮะ
    ไม่มีรักจริงสำหรับคนผิดเพศ
    มีแค่ความรู้สึก สนุก สับสน แล้วก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆ

  5. พี่วิทย์คับ

    เด็กคนนั้นของพี่วิทย์อ่ะ คนไหนล่ะครับที่จะให้คิดถึงอ่ะ
    มันมีเยอะอ่ะ

    ม่ายรู้จะคิดถึงคนไหนเลย

  6. thecolourbar …พี่อ่านๆ ดู รู้สึกเราจะช้ำๆ นะ เพิ่งอกหักมาปล่าวเนี่ย?
    มีรัก ก็มีเลิก มีเลิก ก็มีรัก รักแท้น่ะมี อยู่ที่เราเชื่อหรือเปล่า…

    อ้อ คำว่า “คนผิดเพศ” อ่านแล้ว พี่ช้ำจังอ่ะ นึกว่าจะไม่มีคนพูด
    คำนี้อีกแล้ว…โอ๊ย ช้ำ…

  7. ทุกคนล้วนมีสิทธิรัก ไม่ว่าจะเป็นชาย หญิง เกย์ ทอม ฯลฯ แต่ขึ้นอยู่กับ”ความพร้อม”
    การขายบริการทางเพศเป็นความไม่พร้อมอย่างหนึ่ง*** แต่ก็มีที่พยายามรักไปทั้งอย่างนั้น แต่ยากและอุปสรรคเยอะ โอกาสล้มเหลวสูง
    ถ้าเค้า(หนึ่ง)จะรักใคร เค้าควรรักตัวเองก่อน เลิกอาชีพนี้ซะ และถ้าบอลจะรักหนึ่ง ก็สนับสนุนให้เค้าดีขึ้นให้ได้

    การมองว่าโลกรอบตัวมี“แค่ความรู้สึก สนุก สับสน แล้วก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆ” ก็เป็นความไม่พร้อมแบบหนึ่ง ที่ชาย-หญิงทั่วไปก็เป็นเช่นกัน คือขาดความเชื่อที่ดี ทำให้ขาดความมุ่งมั่นที่จะผ่าฟัน ถ้าthecolourbarยังมองโลกแบบนี้ โลกของเค้าก็จะเป็นแบบนั้นจริงๆ(Pigmalion effect) และลงเอยเป็นแค่ ”คนผิดเพศ”

    ***โดยส่วนตัวผมเชื่อว่าsexเป็นเครื่องมือของความรัก หมายถึง เมื่อความรักใช้sex sexจะทรงอำนาจสูงสุด ให้คุณแก่ทุกคนรวมทั้งความรักที่เป็นผู้ใช้มัน
    ในทางตรงข้าม หากsexถูกใช้โดยสิ่งอื่น เช่นความเหงา หรือแลกกับเงิน อำนาจของมันก็จะลดถอยลง เหมือนใช้เครื่องมือผิดงานผิดประเภท และถ้าความรักกลับมาไม่ทัน sexก็จะกลายเป็นอุปกรณ์ธรรมดาอย่างหนึ่งเท่านั้น ไม่ให้คุณเหมือนเดิมอีกต่อไป

    ค้นหารักแท้กันต่อไปนะคับ มีบอร์ดนี้เป็นเพื่อน เป็นที่ปรึกษา เดินฮัมเพลงไปด้วยกัน…

  8. “ขอผมเป็นแฟนคุณได้มั้ย”?
    อยากรู้เหมือนกันครับว่า ส่วนใหญ่จะใช้คำถามนี้ตอนที่คบกันนานแค่ไหน
    บางคนอยากถามมานาน แต่ก็กลัวกับคำตอบที่ไม่ตรงกับใจตัวเอง..

    บางคนไม่กล้าถามเพราะยังไม่มั่นใจกับเค้าคนนั้น หรือแม้กระทั่งตัวเอง
    แล้วรักแท้ในหมู่เกย์มีจริงหรือเปล่า ส่วนตัวคิดว่ารักแท้ในโลกนี้
    ไม่ว่าจะรักพ่อรักแม่ รักเพื่อน หรือรักอะไรก็แล้วแต่ มันย่อมมีรักแท้

    แต่เปอร์เซ็นของรักแท้ที่มีของความรักในแต่ละรูปแบบย่อมไม่เท่ากัน
    แล้วรักแท้ในหมู่เกย์ (ซึ่งผมคิดว่าก็มีจริง) จะมีซักกี่เปอร์เซ็นต์ล่ะครับ

    มันคงจะน้อย จนทำให้คนส่วนใหญ่เห็นว่ามันไม่มีจริง
    บางครั้ง มันก็เหมือนกับการซื้อล๊อตเตอรรี่นะ (แล้วแต่ดวง ..ว่าไป..)

  9. โอ น้อง cyui : )

    เขียนได้ดีมาก ตีจริงๆ
    ถึงพร้อมแล้วซึ่ง maturity ไม่มี emotional
    แถมภาษาที่ใช้ยัง”งดงาม”อีกต่างหาก

    ข้าพเจ้าขอคารวะ 1 ขวด หรือมากกว่า
    (จอกเดียวน้อยไป ไม่มันส์ อิอิอิ)

  10. เพิ่งไปงานเลี้ยงรุ่น สายรหัสที่มหาวิทยาลัยมาค่ะ
    สตรีนางหนึ่งบอกกล่าวข่าวดีว่า
    “กำลังจะแต่งงาน นะ ปีหน้า ตอนนี้กำลังเตรียมตัวจัดงานอยู่”

    เพื่อนรักเพื่อนเกลอหลายท่าน จึง ระดมยิงความถามต่างๆ นานาว่า
    “รักกันได้ยังไง”

    คำตอนคือ
    “ความรักไม่ได้สำคัญที่สุดสำหรับเรานะ แต่ว่าคนนี้ที่เราแต่งงานด้วยเป็นคนดี คบกันไป คบกันมา ความรักก็จะกลายเป็นเรื่องรอง ความผูกผัน ความหวังดีต่อกัน ต่างหากเป็นเรื่องสำคัญ”

    แล้วความรักของแกเริ่มต้นอย่างไร?
    คำตอบคือ ความรักของฉันเริ่มต้นเหมือนปลูกต้นไม้ หยอดเมล็ดลงดิน แล้วค่อยๆ งอก จนกลายเป็นต้น แล้วออกดอกออกผล

    แล้วเจอกันได้อย่างไร?
    เจอกันในงามมสัมมนางานหนึ่ง เราจำเขาไม่ได้ แต่เขาจำได้เรา เราเจอกันในสถานะที่เราเป็นนักศึกษา แล้วเขาเป็นอาจารย์ สองปีผ่านไป เจอกันอีกที เราเจอกันอีกที ตอนเราเป็นอาจารย์และเขาก็เป็นอาจารย์ เริ่มต้นค่อยๆ รู้จัก นานๆ วันเข้า ก็รู้จักกันมากขึ้น

    “ต่างคนต่างพร้อมที่จะอยากสร้างครอบครัวด้วยกัน” ก็เลยแต่งงานกัน

    ประโยคเด็ดคือ “นี่ไม่ความรักครั้งแรกของฉันนะ ครั้งนี้มันไม่ใช่ความรักแบบหนุ่มสาววูบวาบนำทาง แต่มันเป็นเหตุผลของการรักกัน คนที่เหมาะสม ที่ได้มาเจอกันในเวลาที่เหมาะสม แล้วอยากอยู่ด้วยกันในบ้านหลังเดียวกัน”

    ว้าว… สุดยอดไปเลยเธอ

    ปล. หมวดปมนิดส์นึงว่า ความรักไม่ใช่ประเด็นค่ะ (สำหรับสาวอิสานรอรัก)

  11. อ่านสนุกมากๆ เลยครับ ทุกๆ คน มีแง่คิดหลากหลาย อยากให้มาเขียนกันอีกนะครับ เราคงต้องกลับไปถามตัวเราเองว่า นิยามความรักของเราคืออะไร และไม่ต้องคิดว่า นิยามความของใครจะดีกว่าเรา

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s