รักวัยเรียน หัวเกรียน กางเกงขาสั้น

r129060_430532.jpg

เลิกแอบเสียที วิทยา แสงอรุณ vitadam2002@yahoo.com เมโทรไลฟ์ หนังสือพิมพ์ผู้จัดการ ฉบับวันเสาร์ 8-9 ธ.ค. 2007

ความทรงจำสมัยมัธยมปลายของคุณเป็นยังไง? ผมเชื่อว่ามีน้อยคนนักที่จะบอกว่า สวยงาม น่าทะนุถนอม แต่เกือบทุกคนกลับยังจำฝังใจไม่รู้ลืม ลองถามอีกครั้งสิ คุณยังคงเล่าได้เหมือนเดิม เหมือนฉายหนังสด วนซ้ำ แต่ก็ยังสด

ในช่วงที่ร่างกายกำลังเปลี่ยนจากเด็กสู่ผู้ใหญ่ หนุ่มวัยใส น้อง “เดี่ยว” เขียนมาเล่าให้ฟังว่า เขาไปเจออะไรมาบ้าง เขายังคงเก็บความทรงจำนั้นอยู่ และเขาก็ไม่อาย หากใครจะว่าเขาโง่
หนังวัยทีนของเขาฉายวนสองรอบ

1. “คนที่ผมไม่รัก”

สวัสดีครับพี่วิทยา ผมชื่อเดี่ยว อายุ 16 ย่าง 17 ปี ผมได้เมล์พี่จากหนังสือ”เลิกแอบเสียที”
ผมเป็นเกย์ครับ ผมบอกเพื่อน บอกแม่แล้วเป็นเกย์ แต่แม่ไม่เชื่อ แม่บอกว่า ผมแค่ชอบคุยกะผู้ชาย

เพื่อนก็คอยบอกว่าไม่อยากให้เป็น บางทีผมก็รู้สึกอึดอัด ไม่รู้จะระบายกับใครดี เพราะไม่มีเพื่อนที่สนใจฟังสักคน พ่อผมเป็นคนที่เกลียดเกย์-กะเทยมากๆ ผมเลยไม่อยากให้พ่อรู้ครับ ผมเลยอยากมีเพื่อนที่เป็นคนคำปรึกษาได้ หรือว่าพี่ๆ ก็ได้ ไม่รู้ว่าจะหาจากไหนดี?

ผมตัดสินใจที่จะบอกเพื่อนอีกหลายๆ คนที่เค้าถาม เพราะผมได้อ่านหนังสือของพี่ (วิทยา: พี่ดีใจนะที่มีคนกล้าพูดความจริง และยอมรับมันเพิ่มขึ้นอีกคน) ผมรู้สึกว่า ตัวเองมาถูกทางที่บอกเพื่อนสนิทก่อน อีกอย่าง ผมมีปัญหาครับ ผมไม่ใช่เด็กดีอะไร ผมรู้ครับว่า มันไม่เหมาะที่อายุอย่างผมจะมีเพศสัมพันธ์กับใคร แต่ผมก็มีไปแล้ว (ผมพยายามจะไม่มีอีก)

ตอนผมอยู่ม.3 ผมเริ่มเล่นเอ็ม+แชทบ้างเล็กน้อย แล้วผมก็ต้องตกเป็นเหยื่อของมัน มีพี่คนหนึ่งอายุ 18 กำลังเรียนอยู่ในชั้น ม.6 ของโรงเรียนในเครือเดียวกัน แอดมาคุยกะผม พี่เค้าชอบคนอวบอ่ะครับ ผมเองก็ใช่ ตอนนั้นก็ 15/69/169 พี่เค้าก็หล่อดี (จากรูป) เค้าชื่อพี่นิตย์

ผมรู้สึกหวั่นไหวเวลาคุยกับพี่เค้า คงเป็นเพราะเค้าเป็นคนแรกที่เป็นเกย์ที่ผมรู้จัก แต่ก็รู้ดีว่า มันไม่ใช่ความรักหรอกครับ ผมชอบก็เพราะพี่เค้าหล่อ เราก็คุยกันไปเรื่อยๆ

จนวันหนึ่งพี่เค้าก็ให้ผมแอดพี่อีกคนหนึ่ง (เป็นนายทหารบก) บอกว่าเป็นญาติกัน ชื่อพี่มนต์ ผมก็ใช้เวลาคุยด้วยตั้งนานนะครับ กว่าจะตัดสินใจเจอกัน ผมรู้ดีว่ามันไม่ถูกไม่ควร แต่ความอยากรู้อยากลองของเด็ก (ใจแตกรึป่าว) ก็มีมากกว่าสติจะสำนึก ผมนัดพี่เค้ามาหาที่บ้านในวันที่พ่อกะแม่และน้องไม่อยู่บ้านเลย

พอมาถึง พี่เค้าก็ขึ้นไปที่ห้องผม แล้วก็ถอดเสื้อผ้าออกหมดเลย ผมรู้สึกแปลกใจว่า ทำไมพี่เค้าไม่อายเลย เค้าบอกว่า “อยากทำไรก็ทำ”

ผมก็ทำตามที่อยาก ผมรู้สึกว่ามันไม่ใช่อ้ะครับ มันไม่ได้อร่อยอย่างที่คิด รสชาติจืดสนิท ไม่มีสี ไม่มีกลิ่น ไม่มีรส แล้วสักพักมันก็มีรส แต่ผมไม่ชอบรสของมันเอาซะเลย ตอนที่พี่เค้ากระแทกแทรกเข้ามาตรงนั้น ผมเจ็บและทรมานมากๆ มันจุกรู้สึกเหมือนปวดถ่าย ทั้งๆ ที่ใช้ยาหล่อลื่นแล้ว

อ้อครั้งแรกของผม ผมไม่ใช้ถุงครับ จริงๆ แล้วผมยังไม่เคยใช้ถุงเลย ก็เค้าไม่ยอมใช้ ผมก็ไม่รู้วิธีปฏิเสธ

เราเจอกันแล้วก็มีอะไรกันอยู่สองครั้งครับ จนกระทั่ง พี่เค้าบอกว่า พี่นิตย์ทำมอเตอร์ไซค์เพื่อนล้ม ต้องใช้หนี้ พี่นิตย์เค้าไปกู้นอกระบบมา ผมก็เชื่อ ตอนนั้นผมมีเงินเก็บในบัญชี (ก็มาจากเงินประจำวันที่พ่อแม่ให้วันละ 60 + แต๊ะเอียตรุษจีนที่สะสมไว้) ก็ประมาณ 8,000 กว่าๆ ครับ พี่เค้าก็ติดอยู่ 8,000 พอดี ตอนแรกผมตัดสินใจให้เค้ายืมแค่ 5,000 แต่สุดท้ายก็ให้ยืมอีก 3,000

พี่เค้าเลิกติดต่อมาเลยครับ

ยังไม่จบครับ ผมก็ยังหวังที่จะได้เงินคืน ผมเลยยังคงติดต่อพูดคุยกะพี่มนต์อยู่ด้วย แล้ววันที่เรานัดเจอกันครั้งที่สาม ผมหลับเป็นตายคงเพราะยากระตุ้นเซ็กส์ที่พี่เค้าเอามาให้กิน ตื่นมาอีกที รู้ว่าของในบ้านหายไป (แม่บอกว่ารวมมูลค่าเฉียดแสน) ผมไม่กล้าบอกเรื่องจริงกับพ่อแม่หรอกครับ บอกแค่ว่าหลับไปเพราะไรไม่รู้ แต่เปิดประตูบ้านทิ้งไว้ ผมก็โดนว่า ผมเสียใจมากครับกับสิ่งที่ทำ ผมก็พยายามโทรหาพี่เค้า แล้วพี่เค้าก็บอกมาว่า

“พี่ขอโทษด้วยจริงๆ พี่ไม่น่าทำอย่างงี้เลย แม่พี่ตากำลังจะบอดครับ แต่ตอนนี้บอดแล้ว พี่ก็เลยต้องทำ..กรรมใดที่พี่ทำไว้กับเดี่ยว เดี๋ยวมันก็สนองพี่เอง..พี่ขอโทษ ถ้าพี่หาได้ พี่จะใช้คืน”

แล้วนานๆ ทีผมจะติดต่อพี่เค้าได้สักครั้งหนึ่ง (เบอร์โทรยังมีอยู่+เมล์ปัจจุบันด้วย) ผมตัดสินใจแล้วผมอยากให้เรื่องนี้มันจบๆไปอย่างงี้ ไม่อยากให้เป็นเรื่องเป็นราวใดๆ อีก

2. “คนที่ผมรัก”

หลังจากเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น ผมก็รู้จักพี่อีกคนหนึ่ง เป็นนักกีฬาประจำทีมจังหวัด (ปัจจุบันย้ายมาอยู่กรุงเทพฯ แล้ว) ตอนนั้นพี่อายุ 17 เรียนอยู่ ม.5 ชื่อจอมครับ เราเป็นแฟนกันหลังจากคุยกันผ่านโทรศัพท์มือถือแค่ไม่กี่นาที คงไม่แปลกใช่ไหมที่คนไกลกัน เราใช้เซ็กส์โฟนระบายอารมณ์ปรารถนาในใจ

ตอนแรกๆ ก็มีอะไรคุยกันเยอะครับ ตอนหลังก็เพื่อสิ่งนั้นสิ่งเดียว แล้วพี่เค้าก็โกรธผมเอามากๆ ตอนที่เข้าใจผมผิดว่า ผมไม่ได้สนใจด้วยแล้ว ก้อเค้าเป็นคนทำอยู่ฝ่ายเดียวตลอด ผมรักพี่เค้าครับ ไม่รู้เพราะอะไร

หลังจากที่เราคบกัน เป็นแฟนกันประมาณสองอาทิตย์ พี่เค้าก็ไม่มีตังค์ใช้ เค้าบอกว่าจะไปขายตัว
ผมตกใจมาก ผมเลยตัดสินใจส่งเงินไปให้ (500) เค้าจะได้ไม่ไปขายตัว แต่เค้าถลุงเงินเก่งมากครับ โทรศัพท์ผมก็เป็นคนเติมตังค์ให้ ผมไม่ได้รวยนะครับ ผมก็เก็บเงินค่าขนมมาเติมให้เค้า

แล้วแม่ก็เริ่มรู้ว่า ผมคุยกะพี่คนนี้ แม่เค้าด้วย (ผมก็คุยกะแม่พี่เค้า) ช่วงแรกๆ ที่เราเริ่มทะเลาะกัน
พี่เค้าบอกว่า “ลองเลิกคุยกันมั้ยสามวัน แล้วค่อยมาคุยกันใหม่ อะไรๆ อาจจะดีขึ้น”

ผมตกลงตามนั้น พี่ครับ ใจผมว้าวุ่นที่ไม่ได้คุยกับเค้า ผมได้แต่นั่งคิดว่า เมื่อไหร่จะหมดหนอ
เวลาสามวัน แต่แล้วยังไม่ทันหมดวันของเช้าวันใหม่ เค้าก็โทรมา แล้วร้องไห้ บอกว่า”พี่ทำไม่ได้เดี่ยว พี่ทำไม่ได้ พี่รักเดี่ยวนะ”

เค้ายังบอกผมว่า “เขาจะไม่ทิ้งผมไป”

ปกติ ผมไม่เคยร้องไห้ไปกับเค้าเลยสักครั้ง สงสัยเค้าจะเข้าใจผิดไปเองว่า ผมร้อง ทั้งๆ ที่ผมยืนยันว่าไม่ได้ร้อง แต่ผมก็รักพี่เค้ามากครับมากจริงๆ

พอเวลาผ่านไป อะไรๆก็เริ่มเปลี่ยน พี่เค้าเริ่มไม่โทรหา ครั้งนี้เป็นอาทิตย์ เป็นเดือน พอโทรมาทีไร ก็มีแต่ทะเลาะกัน ผมว่า ผมก็อยู่ได้นะครับตอนพี่เค้าไม่โทรมา อีกอย่างแม่ของผมเริ่ม “กีดกัน” โดยการยึดโทรศัพท์ เช็คค่าโทร จำกัดค่าโทรสารพัด แล้ววันหนึ่งผมโทรไปหาเค้า

ผมก็ต้องปวดใจสุดๆ เมื่อได้ยินประโยคนี้จากปากของเค้า “ไม่ต้องโทรมาแล้วนะ รำคาญ! พี่มีแฟนใหม่แล้ว”

ผมวางหูทันที ผมจะไม่โทรไปอีกแล้ว ผมได้แต่นั่งแช่งอยู่ในใจว่า ขอให้เค้าคบกะใครไม่ได้นาน ขอให้ไม่มีใครรักเค้าจริงเหมือนกับที่ทำกับผม…

พี่วิทยาครับ แต่ทุกวันนี้ผมยังตัดใจจากเค้าไม่ได้เลย ทำไงดี พี่ช่วยแนะนำได้ไหม วิธีตัดใจ
ทุกครั้งที่ผมเห็นร้านขายโจ๊ก มันเหมือนมีอะไรมาทิ่มใจ พี่คงเข้าใจใช่ไหมครับ?

-end-

21 thoughts on “รักวัยเรียน หัวเกรียน กางเกงขาสั้น

  1. เศร้าจังเลยค่ะ
    ทำอะไรก็มีสติหน่อยนะคะ

    อย่าให้ความอยากชนะเราได้ทุกครั้งนะคะ

    (ผีเฝ้าบอร์ดมาแล้วค่ะ ที่หนึ่ง เย้… ช่วงนี้บอร์ดเป็นอะไรก็ไม่รู้นะคะ แย่งกันเป็นที่ 1)

  2. อีกนิดนะคะ

    ทำไมความรักของน้อง ต้องมีเรื่องเงินๆทองๆ เข้ามาเกี่ยวข้อง
    ด้วยล่ะค่ะ

    บ้างก็ว่าจำเป็น บ้างก็ว่าไม่จำเป็น

    ทำไมคนรักกันต้องเอาเรื่องเดือดร้อนมาให้คนรักกันด้วยล่ะคะ
    ทำไมเราไม่มีเรื่องเดือดร้อนให้เขา
    แต่เขามีเรืองเดือนร้อนให้เราล่ะคะ

    รักตัวเองก่อนดีไหม
    ก่อนที่จะรักคนอื่น

  3. ผมว่าเรื่องแบบนี้หลายคนก็คงเคยเจอ
    ผมเองก็เคยทั้งรักเขา เขาไม่รัก
    หรือ เขารัก แต่เราไม่

    ถามว่าจะทำอย่างไรดี

    ถ้าตอบแบบง่าย ๆ ก็ คงแค่ ทำใจให้ได้ก็แค่นั้น

    เพราะเมื่อเขาไม่รัก(ดี) จะไปยื้อเขาก็รังแต่จะทำให้เราดูไร้ค่าน่ารังเกียจมากขึ้นในสายตาของเขา

    เมื่อเป็นอย่างนั้นจะทำไปทำไมละครับ

    คนที่รักเราและคอยคุมเราอยู่ที่บ้านนั่นแหละครับ รักของแท้ เคยลองมองกลับไปหรือยัง

    ผมทุกวันนี้ จะว่าหยุดหาแฟนได้แล้วเหรอ ถึงมาสอนชาวบ้านเขาแบบนี้

    คำตอบก็คือ ยัง ผมยังคงอยากมีแฟน อยากมีคนที่สามารถพูดคุย ทานข้าวด้วยกัน นอนหลับอยู่ในอ้อมแขนของกันและกัน เหมือนกับทุก ๆ คนแหละครับ

    เพียงแต่ว่า ผมให้น้ำหนักกับคนที่บ้านก่อน คนที่เลี้ยงผมมาตั้งยี่สิบสามสิบปีนั่นแหละครับ เพราะมันไม่เป็นทุกข์

    คำพูดอีกร้อย ไม่ว่าผมจะพูดอะไรออกไป คงไม่มีค่าเท่าหนึ่งการตัดสินใจของน้องเอง เอาเป็นว่า

    สู้ต่อไปนะครับ ชีวิตยังอีกไกล

  4. ว้า .. อ่านเรื่องของน้องเดี่ยวแล้วเศร้าจังเลยครับ
    เข้ามาให้กำลังใจ

    ผมคิดเหมือนคุณพี่สาวอิสานฯนะครับ
    ว่าน้องเดี่ยวคงต้องมีสติ + เรียนรู้ที่จะรักตัวเองก่อน
    ใจเย็นๆ ให้เวลากับตัวเอง อ่านหนังสือ เล่นกีฬา หรือ หางานอดิเรกที่ชอบทำ ฝึกฝนฝีมือไปเรื่อบๆ
    ดูแลพ่อแม่พี่น้อง และหัวใจตัวเองให้ดีๆ
    อะไรที่ไม่อยากทำ ไม่เต็มใจทำ รู้สึกว่า ทำไปแล้วคงไม่เข้าท่า ก็ไม่ต้องไปทำ

    การยอมรับตัวเองว่าเป็นเกย์ก็เรื่องนึง
    การมีความรักก็อีกเรื่องนึง
    เจ้าตัว”ความรัก”เอง มันก็มีความหลากหลาย ไร้รูปแบบ อีกทั้งผันแปรไปได้ต่างๆนานา
    แล้วโอกาสที่คนเราจะเจอความรักที่ดีๆ – เป็นอีก”เรื่องใหญ่”ที่ก็ใช่ว่าจะเกิดได้ง่ายๆกับคนทุกคน … ซะเมื่อไหร่
    ไม่ว่าจะเกย์/ไม่เกย์ ก็ตาม

    วิธีตัดใจ จากความรัก / ความหลง คงไม่มีสูตรสำเร็จนะครับ
    แต่เชื่อว่า “เวลา” จะทำให้ทุกอย่างดีขึ้นครับ

    อดทน+เข้มแข็งเข้าไว้นะน้องนะ

  5. สวัสดีครับพี่วิทยา สวัสดีน้องเดี่ยว

    วันนึงเราได้เปิด กล้าพูดในสิ่งที่เกย์หลายคนปกปิด
    ถือเป็นการไม่หลอกตัวเองไม่หลอกคนอื่น
    ขอเป็นกำลังใจให้น้องเดี่ยว
    ส่วนความรัก พี่chisanu พี่big comment 5,6
    ได้ให้ความเห็นไว้ดีน่ะคับ
    สิ่งที่ผ่านมามันยากที่จะลืมน่ะครับ
    แต่เวลาก็จะช่วยให้น้องนึกถึงว่าเป็นบทเรียนราคาแพง
    รักและหลงบางทีก็แยกออกจากกันลำบาก
    จะไม่รักเลยก็ใช่ที่น่ะครับ
    วัยของน้องถ้าคิดถึงเรื่องเรียนเป็นหลัก
    เรื่องรักไม่ต้องรีบเสาะแสวงหา
    ผู้คนใน chat มี 108-1000 ประเภท
    ดีใจหาย เลวบรม อย่ามัวเอาตัวเองอยู่แต่หน้าจอคอมฯเลย
    เผลอๆ เราอาจเจอเพื่อนที่น่ารัก
    เพื่อนที่ดีกับเรา ที่ไม่หลอก ไม่โกหก
    ที่โรงเรียน ที่บ้าน เหมือนรักแห่งสยามก็ได้น่ะครับ

    ^_^

  6. อืม ขอเข้ามาแจมด้วยแล้วกัน

    ถ้ายังรักเค้าอยู่ ก็รักไปเหอะ มันไม่มีใครว่าไรหรอก เพียงแต่รักให้เป็นแค่นั้นเอง ตัวพี่เองยังเอาตัวไม่รอดเลยน้องเอ๋ย

    คิดง่ายๆ กรรมเวรมันคงอยู่กับเราเยอะแค่นั้นเอง เดี๋ยวสักพักคงหมดไป แต่ตัวเราเองต้องพยายามทำให้มันหายไปด้วยนะ เข้าใจมั้ย

    เคยโดนเพื่อนว่าเหมือนกัน ว่า โอปอ มรึง นี่โง่นะ รักอยู่ได้ ตัดไอ้มะเร็งร้ายนี่ไม่ออก ซะที

    ใจพี่ก็บอกว่า แล้วไงละ จะรัก ใครจะทำไม

    แต่จะบอกว่า มันไม่มีใครทำเราเจ็บ เท่าตัวเราเองละ น้องเดี่ยว เอ๋ย

    เมื่อไหร่ที่น้องเจ็บซะชาชิน วันนั้น น้องก็พร้อมที่จะถอยออกมาเองแหละ ตอนนี้มันยังตัดไม่ขาด ก็ทนๆไปเหอะ แต่สักพัก ไอ้สายใยอันนั้นมันจะค่อยๆ หลุดไปเองแหละ

    ตอนนี้อาจจะยังรักตัวเองไม่เป็น เพราะมัวแต่คิดถึงคนอื่นมากกว่าใช่ป่าว เอางี้นะ เมื่อไหร่ที่โตขึ้นได้เรียนรู้มากขึ้น เราก็จะรักตัวเองเป็นมากขึ้นนะ

    เอาเหอะ ทำวันนี้ให้ดีที่สุด แล้วกันนะ

    เป็นกำลังใจให้เน้อ

  7. น่าเศร้าแหะ ทำไมมีเรื่องเงินเข้ามาเกี่ยวกันตลอดเลย สู้ๆนะน้องเดี่ยว รักตัวเองและรัักคนที่รักตัวน้องเดี่ยวจริงให้มากสุดนะ

  8. หวัดดีครบพี่วิทย์ หวัดดีน้องเดี่ยว (ด้วยอีกคน)

    ไม่ต้องไปเสียใจหรอก จะคิด จะทำอะไรก็มีสติ ไตร่ตรองให้ดีก่อนละกัน
    คนรักเรายังมีอีกเยอะ

    คิดซะว่า เค้าคงดีไม่พอที่จะมาเป็นแฟนเราสิครับ จะได้สบายใจขึ้น
    คนดีๆ ที่อยากเจอเรา ยังมีอีกเยอะ เพียงแต่ เวลา สถานการณ์ โอกาส ยังไม่เอื้ออำนวยที่จะทำให้เราเจอกับคนๆ นั้น เท่านั้นเอง

    อย่าคิดอะไรมาก
    เงินทอง ของนอกกาย (ไม่ตายก็หายากจนเกือบตายไป)

    ดูแลตัวเองมากๆ คิดดี ทำดี แล้วสิ่งดีๆ จะกลับเข้ามาหาน้องเอง

    ปล. พี่วิทย์ เมื่อไหร่จะได้รุปน้องมาริโอ กะน้องพีช เพิ่มอีกอ่ะ คิดถึ้ง คิดถึง

  9. ตั้งสติได้ละ ขอให้คำแนะนำน้องเดี่ยวเลยแล้วกัน พี่ว่าน้องหลงมากกว่ารักค่ะ น้องหลงรูปลักษณ์ภายนอก หลงคำหวาน อาจเป็นเพราะว่าประสบการณ์ในการใช้ชีวิตยังน้อย น้องเดี่ยวคะ อะไรที่พลาดไปแล้ว ขอให้มันผ่านไป ตั้งต้นชีวิตใหม่ยังทันค่ะ อีกอย่าง พี่เห็นด้วยกับคุณสาวอิสานรอรักสุดๆ รักตัวเองให้เป็น ก่อนที่จะไปรักคนอื่นนะคะ

  10. สวัสดีครับ ทุกๆคน

    สำหรับกรณีน้องเดี๋ยว พี่ต้าเองก็อึ้งๆนะ
    เพราะ ว่า คนที่เข้ามาในชีวิตของน้องเดี่ยวช่างโหดร้ายกะน้องมากๆ

    แต่ก็ต้อง copy ความคิดเห็นของพี่ๆ หลายๆคนในนี้ว่า
    รักตัวเองให้มากๆนะครับ ชีวิตเรายังต้องเผชิญอะไรอีกเยอะ
    รักครั้งแรกใครๆก็ยากจะลืมแหล่ะ แต่ มันก็แค่อดีต
    ชีวิตต้องเดินไปข้างหน้า ใช้อดีตเป็นบทเรียน สอนเรา
    อยากไปจมกับเรื่องในอดีต

    ชีวิตของน้องยังมีคนที่รักน้องอีกเยอะ ทั้งพ่อแม่ เพื่อน

    ตอนนี้ อยากให้น้องลองหาอะไรอย่างอื่นทำ เล่นกีฬา เล่นดนตรี
    ทำอะไรก็ได้ที่เราถนัด แล้วเราจะหาคุณค่าของตัวเองเจอ
    ต้าเชื่อว่าคนทุกคนมีคุณค่านะ รักตัวเองให้มากๆนะครับ

    ยกเอาเพลง bodyslam มาปลอบ
    ” ภาวนาให้ใจที่เจ็บจงเข้มแข็ง แม้มันจะไร้เรี่ยวแรง จะฝืนลุกยืนให้ไหว
    คนคนเดียวมันไม่มีสิทธิ์ขนาดนั้น ไม่ทำให้ช้ำถึงตาย
    ยังไงต้องรับให้ได้

    ชีวิตแค่โดนทำร้าย แต่ที่สุดมันต้องไม่โดนทำลาย
    แค่วันนี้หัวใจสลาย เตือนตัวเองว่าถึงยังไงฉันยังต้องอยู่
    ความรักลวงหลอกมันก็แค่เจ็บปวด ไม่มีค่า
    มันทำลายชีวิตไม่ได้”

  11. หวัดดีครับพี่ยอด

    ผมอ่านดูแล้วด้วยอารมณ์ค้างจากรักแห่งสยาม
    เรื่องราวที่พี่เอามาเล่าครั้งนี้ คงเป็น “รักแห่งสยาม” ในอีกมุมหนึ่งที่เกิดขึ้นในสังคม

    และผมเพิ่งได้ฟังไปสัมมนามาเมื่อจันทร์ที่ผ่านมา มีบางสิ่งดีๆ ที่อยากจะบอกน้องเดี่ยวว่า

    ลักษณ์ของรักแท้ คือใช้เมตตา+ศรัทธาและปัญญา
    หากเราใช้ปัญญาหาอย่างเดียว เราจะเจอคนที่ซื่อบื้อ (วิทยากรบอกไว้นะครับ)
    หากเราใช้ศรัทธาหาอย่างเดียว เราจะเจอแต่คนเจ้าชู้

    ลักษณะของรักเก๊ ===> ราคะ มืดบอด เห็นแก่ตัว และทุกข์

    สิ่งที่น้องเดียวต้องทำ ณ ตอนนี้คือ ต้องเข้มแข็งไว้ครับ สิ่งที่ผ่านมามันคือบทเรียนครับ ที่ต้องจำไว้ แต่ต้องไม่ให้มันมาทำร้ายเราได้อีก น้องเดี่ยวไม่สามารถกลับไปแก้ไขมันได้อีก

    จริงใหมครับ?

    แต่วันนี้ พรุ่งนี้ และวันต่อๆไปน้องเดี่ยวยังสามารถทำอะไรดีๆและเจอสิ่งดีๆและเจอรักที่ดีๆได้อีก เพียงแต่ต้องรักอย่างมีสติ รักต้องใช้เวลาครับ อย่ารีบร้อน เขาทำดีแค่ไม่กี่อย่าง มันไม่ได้แปลว่าเป็นความรักไปซะทั้งหมด เราลองถามตัวเองจริงๆซิครับที่ผ่านมาแม้ว่ามันจะดูเลวร้าย แต่อย่างน้อยน้องเดี่ยวก็ได้สิ่งดีๆจากประสบการณ์นั้น นั่นคือความรัก อย่างน้อยที่สุดที่เรารู้สึกได้แม้มันจะมีเวลาสั้นนักก็ตาม

    ในชีวิตหนึ่ง น้องเดี่ยวก็น่าจะภูมิใจแล้วนะครับ ที่เราได้มีความรักเกิดขึ้น ที่มันไม่สามารถจะอธิบายเป็นคำพูดได้หมด เกย์ในวัยน้องบางคนอาจจะไม่เคยได้รู้สึกมาก่อนก็ได้

    เป็นกำลังใจให้ครับ

    “แต่อย่างไรก็ตามยังมีตะวันยังฉายในวันต่อไป
    เมื่อเรามีเช้าวันใหม่ หวังใจว่าจะมีหนทาง
    เมื่อทุกข์ในวันเมื่อวานคืนกลับมาหาใจอันอ่อนแอ
    เหตุที่ใจแพ้ เพราะเราต่างหากที่แพ้ใจ
    ความทุกข์จึงเป็นกลางคืนอันยาวนาน แล้วมันจะผ่านไป

    ตราบใดเวลายังหมุนผ่าน ความทุกข์จะผ่าน เพราะไม่มีคืนใดเป็นนิรันดร์
    วันคืนต้องผ่าน นั่นคือเวลาอันเป็นนิรันดร์”

  12. ก็อยากจาบอกว่า
    รักในวัยใสก็ไม่ได้ห้ามมีฮะ
    แต่มีกับคนวัยเดียวกันก็น่าจาเซฟก่านิดนึงมั้ง
    เห็นเขาเล่ามา

  13. สงกะสัยน้องเดี่ยว นั่งหน้าเศร้าอยู่ไม่ยอมเข้ามาอ่าน
    เดี๋ยวพี่ก๊อปปี้ ส่งเมล์ให้อ่านซะเลย push mail ซ้าาา
    ไม่อ่านให้รู้ไป

  14. สวัสดีครับ
    ผมเดี่ยวเอง
    ผมไม่ได้เศร้าซะหน่อยพี่วิทยา
    ผมดีใจนะครับที่เรื่องของผมจะได้สอนใครอีกหลายคน
    คนที่มาเม้นต์ผมในนี้
    ผมคาดว่าผมน่าจะรู้จักเค้า
    แต่ก็ไม่แน่ครับคนเราชื่ออาจซ้ำกันก็ได้
    ใช่ไหมครับพี่…
    ขอบคุณสำหรับcomment
    ของพี่ๆทุกๆคน
    ตอนนี้ผมตัดใจได้แล้ว
    (แต่หันมาแอบรักเพื่อนตัวเอง)
    (หนักกว่าเก่าอีกง่าเป็นถึงขั้นเขียนบันทึกประจำวันเลยคับ)ยังไงก็เป็นกำลังใจให้ด้วยนะครับ
    ผมจะสู้ต่อไป
    ขอบคุณนะครับพี่วิทยาที่ส่งเมลล์มาบอก
    ไม่งั้นผมคงไม่ได้เข้ามาอ่าน
    แหะๆ

  15. ลืมไป
    ต่อไปนี้ผมจะรักตัวเองก่อน
    ส่วนที่พี่แนะนำให้ทำอย่างอื่นอะ
    เช่นกีฬาดนตรี
    ผมเล่นเปียโนตั้งแต่อ.1จนถึงปัจจุบัน
    เล่นซอ+จะเข้ตั้งแต่ม.1ร้องนิดหน่อย
    กีฬาไม่เป็นซักอย่างเลยอ่า
    อ่านcommentแล้วปลื้มมากๆเลย
    ที่พี่ๆช่วยกันสอนผม

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s