ใครคัน…(อยากทำหนัง) มาทางนี้

วิทยา แสงอรุณ Metro Life หนังสือพิมพ์ผู้จัดการรายวัน ฉบับวันเสาร์ vitayamail@gmail.com

ประเทศไหนๆ ในเอเชีย ก็มีเทศกาลหนังเกย์และเลสเบี้ยนกันเป็นแถว ขนาดสังคมเคร่งๆ อย่างเกาหลีใต้ หรือสังคมชายเหนือหญิงอย่างญี่ปุ่น ก็จัดติดต่อกันมานาน เหลือก็แต่สยามเมืองยิ้มนี่แหละ

หากคุณเป็นคนรักหนังก่อนยุค House Rama และอินดี้ตีตั๋วที่ลิโด้-สกาลา คุณจะหาหนังเกย์และเลสเบี้ยนใหม่ๆ แต่ละที (ไม่นับดีวีดีเถื่อนแถวสีลม) ก็คงต้องรอตามดูเทศกาลหนังสั้นทั่วไป หรือเทศกาลหนังประจำปีของประเทศ ซึ่งมักจะมีหนังเกี่ยวกับชาวสีรุ้งมาคละๆ อยู่ ให้พอหายอยาก

แต่ถ้าคุณตาไม่ถึง อ่านโบรชัวร์ ไม่ละเอียด หรือไม่ติดตามมาก่อนล่วงหน้า คุณจะไม่มีทางรู้เลยว่า มีของดีอยู่ในนั้น กว่าจะรู้ ก็หมดรายการไปซะแล้ว หลายที และจะบอกว่า เทศกาลหนังประจำประเทศที่ผ่านๆ มา หนังเกย์และเลสเบี้ยน มักจะโดนจองบัตรเต็มก่อนเรื่องอื่นๆ เสมอ…ไม่รู้เป็นไร?

จริงๆ บ้านเราก็เคยมีเทศกาลหนังเกย์และเลสเบี้ยนเหมือนกัน ถือเป็นงานสำคัญที่น่าตื่นเต้นงานหนึ่งเชียวล่ะ แต่เสียดาย มันกลายเป็นพลุนัดเดียว ที่สถาบันเกอเธ่ ซอยสาทร 1 ในเดือนพ.ย. 2545 เกย์ฟิล์มรายการหนึ่งเกิดขึ้น มีคนดูเยอะพอสมควร แต่ไม่มีคนสานต่อ

งานแบบนี้ต้องคนไฟแรงเท่านั้นถึงจะไหว ผมยังจำได้ว่า คุณพี่ไมเคิล เชาวนาศัย ผู้จัด (ผู้สร้างและนักแสดงนำเรื่อง Iron Pussy) บ่นว่าเหนื่อยมากๆ เพราะไม่มีสปอนเซอร์ ต้องวิ่งเองแทบทุกอย่าง ไปที่สนามบิน รอรับฟิล์ม เพื่อนำมาฉายให้ทันก็ทำมาแล้ว

แต่งานนั้นมีแต่หนังเทศซะส่วนใหญ่ หาคนทำหนังไทยเกี่ยวกับเกย์และเลสเบี้ยนยากเต็มทน ความกระตือรือร้นของคนอยากทำหนังเพิ่งจะเกิดขึ้นเมื่อสองสามปีมานี้เอง และน่าสนใจตรงที่ มันมาพร้อมๆ กับจำนวนผู้คนที่เลิกแอบมากขึ้นในสังคม จะบอกว่า ปัจจุบัน มีคนอยากสื่อสารถึงตัวตนของตัวเองมากขึ้นได้มั๊ย ?

แต่ที่ชัวร์ ๆ เลยก็คือ เวลาเปลี่ยนไป ทัศนคติใหม่ๆ ก็ย่อมเกิดขึ้นกันได้ ใครคิดจะแอบตลอดชีวิต และสำทับตัวเองตลอดว่า คงไม่มีทางสำหรับฉันที่จะเปิดกับใครๆ ก็โปรดคิดเสียใหม่

มาในปีนี้ ต้องขอบคุณ “สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.)” เราจะมีเทศกาลหนังสั้นเกี่ยวกับเกย์และเลสเบี้ยนเกิดขึ้น ต่อไปนี้ หนังสั้นเกี่ยวกับเกย์และเลสเบี้ยนคงจะมีที่ยืนประจำ และที่สำคัญ มันเป็นหนังฝีมือคนไทย เนื้อเรื่องเกี่ยวกับไทยแลนด์ล้วนๆ และเป็นหนังใหม่จำนวน 15 เรื่อง

โครงการนี้ “Thai Queer Short Film” หรือ “โครงการประกวดหนังสั้นสีรุ้ง #1” คล้ายๆ กับโครงการของเอดส์แอ็คเซ็สที่เคยเล่าไปน่ะครับ (เช่นในปีหนึ่ง ใช้คอนเซ็ปท์ว่า “หนังม่านรูด” ที่พูดถึงเรื่องเพศ และเพศสัมพันธ์ล้วนๆ และสร้างความฮือฮามากทีเดียว) สำหรับ Thai Queer Short Film นี้ เขาจะให้ผู้สนใจส่งแนวความคิดของเรื่องเป็นโครงเรื่องที่จะสร้างหนังหนึ่งหน้ากระดาษ มาให้อ่านกันก่อน ความยาวของหนัง จะไม่เกิน 15 นาที จัดมาเป็นทีมๆ ละไม่เกินสามคน

“เนื้อหาของหนังสั้นจะต้องเป็นเรื่องเกี่ยวกับการลดอคติ ให้ความรู้ สร้างความเข้าใจที่ดี และเป็นธรรมต่อคนรักเพศเดียวกัน คนรักสองเพศ และคนข้ามเพศ”

กรรมการจะคัดเรื่องที่ส่งเข้าประกวดจำนวน 15 เรื่อง แล้วจัดอบรมการทำหนังสั้นเบื้องต้น พร้อมทั้งให้ความรู้เรื่องความหลากหลายทางเพศ งบประมาณต่อการสร้างหนังหนึ่งเรื่อง อย่าตกใจ… 5,000 บาท ไม่ได้พิมพ์ผิด

คุณจะทำหนังสั้นในงบนั้นได้อย่างไร? อันนี้แหละเป็นสิ่งท้าทาย เค้าจะบอกวิธีทำหนังราคาประหยัดให้ และผมคิดว่า คนที่ไม่ได้เรียนมาทางภาพยนตร์น่าจะได้เปรียบเพราะในหัวของเขา จะไม่รู้อะไรเลย แต่ในใจ อยากจะทำ

ผู้ชนะ รางวัลที่หนึ่ง จะได้รับเงิน 20,000 บาท พร้อมถ้วยรางวัล (สายตะพาย-ถังน้ำ-และจานรอง -ฮา…คงไม่มี) ที่สอง 10,000 บาท พร้อมถ้วยรางวัล และที่สาม เท่าทุนครับ 5,000 บาท พร้อมถ้วยรางวัล ส่วนรางวัลขวัญใจผู้ชม ก็จะได้ 5,000 เช่นกัน

อย่าไปคิดถึงรางวัลเลย ถ้าคุณรักหนัง อยากลองทำหนัง หลังจากดูหนังมาแล้วหลายๆ เรื่อง แล้วเคืองกับบท ไม่ว่า บทกะเทยเป็นผู้ร้าย บทเกย์ ทอม เป็นโรคจิต หรือกลายเป็นเหยื่อของสังคม แสนอาภัพ หรือคุณแทบจะหาเกย์คู่รักให้ชื่นใจได้น้อยเต็มทนในแผ่นฟิล์มไทย
หรือคุณอยากนำเสนอชีวิตของตัวคุณเอง คนรอบข้าง แฟนเก่าๆ กิ๋กที่เพิ่งเลิก หรือโลกแฟนตาซีที่คุณหวังจะได้เจอใครสักคน?

นี่แหละเป็นเวทีของคุณแล้ว มาลุยกันดีกว่า (เปิดรับโครงเรื่อง 1 หน้ากระดาษ ตั้งแต่วันที่ 27 พ.ค. -20 มิ.ย. 2551 รายละเอียดเพิ่มเติมที่ http://www.thaiqueershortfilm.net)

แชะ! แชะ! หลังจากรณรงค์กันอยู่สองปี กระทรวงสาธารณสุขของรัสเซียก็ยอมให้เกย์บริจาคเลือดได้ คงไม่ได้เลียนแบบไทยแลนด์หรอก แต่เป็นเพราะมันคือ การเลือกปฏิบัติที่มีมายาวนาน เพราะความเชื่อที่ว่า เกย์ทุกคนมีความเสี่ยง ความจริงๆ ใครก็เสี่ยงถ้าไม่มีเซ็กซ์อย่างปลอดภัย แชะ! แชะ! ตามความเชื่อ เด็กผู้ชายในเคนย่าจะไม่ได้รับอนุญาตให้ขลิบ เรื่องขลิบไม่ขลิบเคยเป็นประเด็นการเมืองร้อนแรงมาก่อนในประเทศนี้ แต่ล่าสุดใครใคร่ขลิบ สูเจ้าจงไปขลิบ และรัฐมีบริการขลิบให้ฟรีอีกต่างหาก เด็กหนุ่มที่ไปขลิบเชื่อว่า การขลิบจะลดความเสี่ยงติดเชื้อ HIV ได้ อันนี้ยังพิสูจน์กันไม่จบ แต่ถ้าหนุ่มไทยอยากขลิบ ก็ดูความเหมาะสมเอาเองละกัน ไม่ต้องไปเชื่อใคร แชะ! แชะ!

6 thoughts on “ใครคัน…(อยากทำหนัง) มาทางนี้

  1. งบห้าพันเองหรือคะพี่วิทย์ น้อยจัง สู้ๆค่ะ และหวังว่าจะหาทีมงานทำหนังเจ๋งๆได้ซะทีนะคะ เราว่าแต่พี่วิทย์ไม่มีเวลา เราก็พอกัน ช่วงนี้ติดซีรี่ย์มากมายค่ะ ไม่ได้เข้ามาอ่านบลอคเลย ขอโทษทีนะคะ อย่างอนเลยนะ เราเมล์ข้อมูล the legend ที่พี่วิทย์ไปให้แล้วนะคะ เปิดอ่านด้วยค่ะ

  2. Bioscope เค้าก็เป็นกรรมการด้วยมั้ง เดาว่า
    ส่วนพี่เอง ก็เป็นกรรมการเหมือนกัน
    ว่าจะส่งเรื่อง เลิกแอบเสียที บางตอน
    ไปทำหนังซักหน่อย

    ชอบ Eternal Summer เหมือนกัน
    ภาพนี้ เห็นแล้ว นึกย้อนไปเลยว่า
    เกิดอะไรขึ้นก่อนหน้านี้ อิ อิ อิ

  3. >>ภาพนี้ เห็นแล้ว นึกย้อนไปเลยว่า
    >>เกิดอะไรขึ้นก่อนหน้านี้ อิ อิ อิ

    อ่อ ไม่มีไรมากค่ะ ก็ตนทำรักเพราะรักบอกให้ทำ ไงค๊ะ

    เดี๊ยนก็ชอบหนังเรื่องนี้
    ชอบพ่อหล่อ หัวโล้นนั่น
    ที่รักเพื่อนตัวเอง
    แต่ไม่ยอมนิยามว่ารักที่เกิดนั่นคือรัก

    เขาอยากให้มันเป็น “ความรู้สึก(ดี)ประหลาดใน…ฤดูร้อนอันไร้จุดสิ้นสุด” แบบนั้นตลอดกาล

    ลงฃื่อ สาวอิสานรอรัก

  4. พี่วิทยา

    เพิ่งเข้ามาอ่านเรื่องนี้วันที่ 20 มิถุนายน 2551 ครับ
    วันสุดท้ายพอดีกับการส่งเค้าโครงเรื่อง

    ถึงไม่มีหัวทางนี้ คงไม่ได้มีส่วนร่วม
    แต่ก็จะเป็นคนติดตาม และรอชมครับ

    เดี่ยว

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s