วันหลากหลายทางเพศแห่งชาติ

m4

Hiding No More วิทยา แสงอรุณ 22-23 พ.ย. 2008 เมโทรไลฟ์ หนังสือพิมพ์ผู้จัดการรายวัน เสาร์-อาทิตย์

คิดถึง “เจ๊เดย์” เม้าธ์และลิปซิงค์มันส์ๆ อยากดูลีลานาย “กั๊ก” กับละครเวที อยากฟัง “อ. เสรี” พูด อยากเจอ “อ. วิโรจน์” ตัวเป็นๆ ศรัทธา อ.วิทิต มันตาภรณ์ นักกฎหมาย อยากรู้ว่านพ.สุกมล วิภาวีพลกุลมาพูดเรื่องอะไร มาพบกันครับ งานนี้ งานเดียว ไม่เสียตังค์อีกต่างหาก

งาน “วันสิทธิความหลากหลายทางเพศ” หรือชื่อภาษาปะกิตยาวเหยียดแบบไม่ยอมให้ท่องจำ “The 1st National Human Rights Day for Sexual Diversity” วันเสาร์ 29 พ.ย. ตั้งแต่ 9 โมงเช้า ยัน 5 โมงเย็น ที่ลิโด สยามสแควร์ ใจกลางเมืองเลย ไม่ต้องไปจัดแอบๆ ซ่อนๆ หลบๆ อยู่ซอกตึก และไม่จำเป็นต้องไปเดินพาเหรด หรืออยู่กันแค่สีลม

โปรดบอกต่อๆ กันไป อย่าเก็บไว้คนเดียว รายละเอียดอื่นๆ ดูเว็บ www.sapaan.org

แว่วว่า ถ้ามีคนไปเยอะๆ คนจัดงานจะกระตือรือร้น เสนอขอทางการบรรจุลงปฏิทินการท่องเที่ยว เป็น “วันหลากหลายทางเพศแห่งชาติ” ซะเลย ถ้าขอการท่องเที่ยวฯ ไม่ได้ ผมว่า ก็น่าจะลองขอกทม. ดูก็ดี เพราะมีหน่วยงานสนับสนุนการท่องเที่ยวเหมือนกัน

ลอนดอน และเมืองหลวงหลายๆ แห่งของโลกเขาก้าวไกล จัดโปรโมทกิจกรรม และการท่องเที่ยวสำหรับคนกลุ่มนี้ตั้งนานแล้ว ทั้งซื้อแอดลงนิตยสาร รวมถึงอบรมเจ้าหน้าที่ให้รู้จักบริหารจัดการ และต้อนรับนักท่องเที่ยวสีรุ้งอย่างเป็นกันเองสุดๆ

ผู้บริหารกทม. น่าจะศึกษา และเตรียมตัวไว้

ไม่ได้พูดเล่นๆ ต่อไปมันจะเป็นเรื่องธรรมดา งานแบบนี้ ไม่ต้องตื่นตกใจไป ก้อทำไมล่ะ? ประชาชนชาวโลกจะได้รู้ไงว่า ประเทศไทย สังคมไทย คนไทย เมืองหลวงของไทย ใจกว้างอย่างแท้จริงๆ ไม่ได้เป็นเพียงแค่คำพูดต่อๆ กันมา ที่มาจากปากนักท่องเที่ยวที่มาเดินสีลมสองวัน หรือนั่งทัวร์ไปดูโชว์ทิฟฟานี อัลคาซ่าที่พัทยา แล้วบอกว่า กะเทยบ้านเราสวย จริงๆ สวย ฉลาด และน่าสนใจอีกตะหาก

ถึงเวลาแล้วที่สังคมเราต้องยอมรับความจริงว่า ประชาชนในประเทศไม่ใช่มีแต่เฉพาะชายกะหญิง ยังมี เก้ง กวาง บ่าง (หน้าตาเป็นไง?) ชะนี กะเทยหัวโปก กะเทยมีนม กะเทยผมยาว น้องเตย สาวห้าว ดี้สวย ทอมหล่อ สาวประเภทสองผ่าแล้ว และยังไม่ผ่า คนรักสองเพศ รวมถึงคนที่ยังสับสนตนเอง ไม่รู้ว่า ชอบอะไรกันแน่

ซึ่งคนกลุ่มนี้เอง เรียกรวมๆ กันว่า ความหลากหลายทางเพศ หรือ Sexual Diversity ประเทศไหนๆ เขาก็เรียกกันอย่างนี้ มีแต่คนบางคนในประเทศไทยที่ยังไม่เปิดหู ไม่เปิดตา แต่หลับหู หลับตา เรียกอยู่ได้ว่า “กลุ่มเบี่ยงเบนทางเพศ” (Sexual Deviation)

ฟังแล้วกลุ้มน่ะครับ ยิ่งเป็นคนจากภาครัฐ หรือผู้หลักผู้ใหญ่ที่เป็นอาจารย์ เป็นครูสอนคน เวลาได้ยินทีไร ผมล่ะอายแทน

ทีหน้าทีหลัง ผมว่า เห็นหน้าคนที่พูดว่า “เบี่ยงแบน” แล้ว โปรดร่วมใจกันมองหัวจรดเท้า แล้วมองหน้าอีกที ตีสีหน้าใส่บอกไปเป็นนัยว่า “นี่คุณ ไปอยู่ไหนมาจ๊ะ” แต่ถ้าคุณใจดีและมีเวลาพอ ไม่กลัว “งานเข้า” บอกออกไปเลยว่า “สมัยนี้เค้าเรียก ว่า ‘พวกหลากหลายทางเพศ’ น่ะ คำว่า ‘เบี่ยงเบน’ เขาเลิกใช้กันตั้งนานแล้ว”

เอ้า ยังไม่เข้าใจอีกว่า หลากหลายทางเพศ มันคืออะไร มันหน้าตาเป็นยังไง ก็ขอเชิญไปงานนี้

ที่เขาจัดกันเนี่ย ไม่ใช่อยากจะเอา “มันส์” มันมีเหตุ

คืองี้ วันที่ 29 พ.ย. ถูกเลือกให้เป็น “วันสิทธิความหลากหลายทางเพศ” เนื่องจากวันนี้ เป็นวันที่กลุ่ทคนทำงานด้านหลากหลายทางเพศ ได้ยื่นฟ้องต่อศาลปกครอง กรณีกระทรวงกลาโหม ไม่ยอมแก้ไขข้อความในใบรับรองผลการตรวจเลือกทหารกองเกิน (สด. 43) ที่ได้ออกไปแล้วสำหรับบุคคลข้ามเพศ หรือสาวประเภทสองที่เข้ารับการตรวจเลือกทหารกองเกินเข้าประจำการ และถูกบันทึกไว้ในใบสด.43 ว่า

เป็น “โรคจิต” “โรคจิตวิปริต” “โรคจิตถาวร” ผลก็คือว่า สาวประเภทสองที่โดนบันทึกด้วยคำเหล่านี้ มีปัญหาในการดำรงชีวิตตามมาเป็นทอดๆ คิดดูสิ ไปสมัครงานที่ไหน เขาเห็นในสด. 43 ระบุว่า หล่อนเป็นโรคจิต จิตวิปริต หรือบางคนโดนอย่างจัง เป็นโรคจิตถาวร ใครจะรับเข้าทำงาน?

“29 พ.ย. ครบรอบสองปีพอดี คดีความก็ยังไม่ตัดสิน ยังอยู่ที่ศาลปกครอง ฟ้องศาลไปแล้ว ก็ต้องถือว่า งานวันสิทธิความหลากหลายทางเพศเป็นการจัดงานเพื่อทบทวนการทำงาน และดูความคืบหน้าประเด็นต่างๆ และให้ประชาชนทั่วไปรับทราบว่า มีความเคลื่อนไหวอะไรเกิดขึ้นบ้างในบ้านเรา” คุณไพศาล ลิขิตปรีชากุล (ลี้ –โสด + น่ารัก) ผู้ประสานงาน เล่าให้ฟัง

พอไม่ยอมแก้ไข ก็ต้องทำเรื่องฟ้องกันไปล่ะครับ เป็นขั้นตอนปกติ อีกเหตุหนึ่งในการจัดงานก็คือ ในภูมิภาคเรา มีการเรียกร้องให้เคารพสิทธิความหลากหลายทางเพศ ซึ่งถึงเป็นเรื่องของสิทธิมนุษยชนอย่างหนึ่ง มีการลงนามร่วมกัน เรียกว่า หลักการ “ยอกยาการ์ตา (The Yogyakarta Principles)” ซึ่งว่าด้วยการใช้กฎหมายสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศ ในประเด็นวิถีทางเพศและอัตลักษณ์ทางเพศ

อ่านแล้วอย่าเพิ่งงง ชื่ออะไรต่อมิอะไรเต็มไปหมด ผมเองก็จำไม่ได้หรอกครับ แต่ก็ให้พอผ่านๆ หูไว้ ก็ดี

ตกลง ไปงานนี้แล้วได้อะไร?

นอกจากจะมีบูธ งานออกร้านต่างๆ มีทอล์คโชว์ มีละครเวที มีปาฐกถา มีหนังสั้นให้ดู มีของให้ซื้อแล้ว เขายังเตรียมแจกร่มแสนสวยสีรุ้งอีกต่างหาก งานนี้ไม่เหมือน “เกย์พาเหรด” นะคุณที่อยากสนุก ต้องแต่งตัวไปเต้นตามท้องถนน หลายๆ คนเห็นแล้วไม่สบายใจ คิดว่า เป็นพวกเลียนแบบฝรั่ง
สำหรับงานนี้ เขาจะแจกร่มอย่างน้อย 300 คัน ถ้าคุณสนับสนุนสิทธิมนุษยชน ก็เดินถือร่มไปกัน อย่าเพิ่งแอบหนีบกลับบ้านไป เดินถือร่มสีรุ้ง จากลิโด้ ไปศูนย์ศิลปะวัฒนธรรมกรุงเทพฯ ใกล้ๆ กันนั่นแหละ เพื่อให้ปวงประชาได้เห็นความพร้อมเพรียง และตระหนักว่า สังคมเรา มีคนที่แตกต่างอยู่ เดินขบวนถือร่ม ไม่ได้แสดงตนว่า เข้าข้างสีเหลือง หรือสีแดง เพราะร่มนี้ มีหลากสี

“กลัวร่มไม่พอครับพี่ แต่ไม่เป็นไร ถ้าใครยังไม่มีร่ม ก็ขอไปเข้าร่ม เดินไปด้วยกันก็ได้ ไม่ผิด
กติกา เพราะเราอยู่ร่วมกันได้ทั้งนั้น”

umbrella1

งานวันสิทธิความหลากหลายทางเพศ “จนกว่าจะถึงวันฟ้าใส”
29 พฤศจิกายน 2551 เวลา 9.00 -17.00 ณ โรงภาพยนตร์ลิโด้ สยามสแควร์ กรุงเทพฯ

9.00 น. นิทรรศการ/กิจกรรมจากบูธขององค์กรร่วมจัด และองค์กรทำงานด้านความหลากหลายทางเพศ
10.00 – 10.15 น. ต้อนรับทักทาย กิจกรรมบนเวที เล่นเกม แจกของที่ระลึก
10.15 – 10.30 น. การแสดงละครสั้นเปิดงานโดย คุณวรรณศักดิ์ ศิริหล้า (กั๊ก)
10.30 – 11.00 น. พิธีเปิด
คุณกมลเศรษฐ์ เก่งการเรือ กล่าวรายงานวัตถุประสงค์การจัดงาน
อาจารย์จอน อึ้งภากรณ์ ประธาน กล่าวเปิดงาน
รศ.ดร. เสรี วงศ์มณฑา ปาฐกถาเรื่อง “สิทธิความหลากหลายทางเพศบนสื่อไทย”
ศจ.วิทิต มันตาภรณ์ กล่าวถึงหลักการ “ยอกยาการ์ตา”
คุณอลิสา พันธุ์ศักดิ์ กล่าวถึงรัฐธรรมนูญมาตรา 30

11.00 – 11.30 น เวทีสีรุ้ง 1 ตั้งกระทู้ “คำนำหน้านามสำหรับฉันสำคัญไฉน” โดย ตัวแทนชุมชนคนข้ามเพศ
11.30 – 11.45 น. การแสดงบนเวที โดยเยาวชนเครือข่ายความหลากหลายทางเพศ
11.45 – 12.15 น. เวทีสีรุ้ง 2 ตั้งกระทู้ “รักแห่งสยาม บทเรียนเพื่อความเข้าใจลูก” โดย นพ.สุกมล วิภาวีพลกุล และตัวแทนเยาวชนคนที่มีความหลากหลายทางเพศ

12.15 – 12.30 น. กิจกรรมบนเวที และเล่นเกม
12.30 – 12.45 น. การแสดงบนเวที โดย เยาวชนเครือข่ายความหลากหลายทางเพศ
12.45 – 13.15 น. เวทีสีรุ้ง 3 ตั้งกระทู้คุยกันเรื่อง “กฎหมายจดทะเบียนคู่คนรักเพศเดียวกัน” โดย คุณกิตตินันท์ ธรมธัช คุณฉันทลักษณ์ รักษาอยู่ คุณรริศิวพร เปงเฟย
13.15 – 13.45 น. การแสดง Talk Show หัวข้อ “ชีวิตที่เลือกได้” โดย เจ๊เดย์ (ฟรีแมน)
14.00 – 15.10 น. เสวนาเรื่อง “สังคมไทยจะไปทางไหน กับอดีต ปัจจุบัน อนาคต ของสิทธิของความหลากหลายทางเพศ” โดย คุณสุวรรณี หาญมุสิกวัฒนกูร ผู้ประสานงาน คอนซอร์เทียม คุณดนัย ลินจงรัตน์ ผู้อำนวยการสมาคมฟ้าสีรุ้งแห่งประเทศไทย คุณนิรุตติ์ สระบัว แกนนำเยาวชนเพศศึกษา-อาชีวศึกษา ผู้อำนวยการ สำนักงานกิจการสตรี และสถาบันครอบครัว กระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ และ
รศ.ดร. กฤตยา อาชวนิจกุล** สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล

15.10 – 15.40 น. ชมภาพยนตร์สั้นจากโครงการประกวดหนังสั้นสีรุ้ง (Thai queer short film) เรื่อง เป็นใคร? โดย ชลธิชา ตั้งวรมงคล, เรื่อง เสียงในใจ โดย ทศพล ทิพย์ทินกร

15.40 – 16.00 น. แจ้งกำหนดการการเดินขบวนร่มสีรุ้ง
16.00 – 16.15 น. เตรียมพร้อมการเดินขบวนร่มสีรุ้ง “ร่มสีรุ้งจากวันนี้ ถึงวันฟ้าใส” นำโดย อ.วิโรจน์ ตั้งวาณิชย์
16.15 – 16.45 น. เดินขบวนจากโรงภาพยนตร์ลิโด้ ถึงศูนย์ศิลปะวัฒนธรรมกรุงเทพฯ
16.45-17.00 น. การกล่าวคำปฏิญาณจากตัวแทนชุมชนความหลากหลายทางเพศ
17.00 น. เสร็จสิ้นงาน

13 thoughts on “วันหลากหลายทางเพศแห่งชาติ

  1. หวัดดีครับพี่วิทย์

    ให้บรรจุลงปฏิทินท่องเที่ยวของประเทศไทยก็ดีเหมือนกันนะครับ

    เพราะว่าอย่างน้อย คนต่างชาติก็รู้จักอัลคาซ่า หรือ แหล่งโชว์ต่างๆ ของเมืองไทยดีอยู่แล้ว (บางครั้งดีกว่าคนไทยเองซะอีก)

    จะได้เรียกร้องปีท่องเที่ยวของไทยกลับมาอีกครั้ง
    แต่มีงานความหลากหลายทางเพศเพิ่มมาก
    น่าจะทำให้ประเทศไทยคึกคักได้ไม่มากก็น้อยนะครับงานนี้

    น่าสนใจเจงๆ อยากให้มี จะแต่งแฟนซีสวยๆ ไปเดินด้วยเลย

  2. จัดวันเสาร์อีกระ
    มนุษย์เงินไม่เดือนอย่างเราก็พลาดไปโดยปริยายยย
    อย่าลืม เก็บบรรยากาศมาเล่าด้วยนะค้าบบบ
    ขอให้งานสนุกและบรรลุวัตถุประสงค์
    ภาวนาให้ “ฟ้าใส” ครับ

  3. อยากไปๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    แต่อดอีกแล้ว เซ็ง อยากได้ร่มค่ะ เอิ๊กกกกก

    สุดยอดแห่งกิจกรรมเลย ขอให้มีคนมาร่วมงานเยอะๆนะคะ

    อย่าลืมเก็บภาพ เก็บบรรยากาศมาเล่าด้วย จะรออ่านค่ะ

  4. ไปไม่ได้อีกแล้วเหมือนกัน
    ต้องเดินทางไปทำงานภาคเหนืออีกแย้ว

    ปล.ว่างๆจะมาเล่าเรื่องผมไปเกาหลีให้ฟังครับ ได้ไปservey ทัศนศึกษา ซาวน่าเกาหลีมาด้วยครับ แต่ผมไม่ได้ทำไรนะไปดูบรรยากาศเฉยๆ ส่วนเพื่อนผมได้ครับ และได้เจอสาวประเภทสองอิมพอร์ทเข้ามาจากเมืองไทยด้วย ก็ได้คุยกัน ว่างๆจะมาเล่าให้ฟังครับ

  5. ไม่ได้ไปเช่นกันครับ
    เสียดายจัง มีภารกิจฮือๆ ดันเป็นวันเสาร์นี้ซะด้วย ยังไงรออัพเดทนะครับ
    ขอให้ง่นคึกครื้น แค่กำหนดการก็น่าสนใจมากเลยครับ

  6. เกย์ หรือ กะเทย หรือ อะไรก็สุดแล้วแต่ผู้คนจะเรียก ซึ่งรวมๆ หมายถึง คนจำพวกหนึ่ง ที่มีความปรารถนาในเพศเดียวกัน

    มักถูกสังคมจัดให้ยืนอยู่ในตำแหน่งแห่งหนอันประหลาด อันเป็นสถานที่อันน่าแสยงหัวใจ

    เช่น

    ถ้าปรากฏอยู่ในชุมนุมชนวงการแฟชั่น ก็จะปรากฏตัวในลักษณะของ ร้านทำผมเจ๊นั่น เจ้นี่ เป็นกะเทยช่างทำผม ช่างแต่งหน้า ถูกมองว่าเป็นชุมนุมสิ่งมีชีวิตประหลาด แต่งตัวเกย์พอดีเหมือนอยากให้ลูกรู้ว่าฉันบ้า…ลูกเล็ก เด็กอย่าได้เข้าใกล้

    ถ้าปรากฏตัวในจอหนังจอภาพยนต์ ก็มักจะกลายร่างมาในลักษณะตัวตลก หรือไม่ก็ตัวผู้ร้าย มีจุดจบท้ายเรื่องคือ ต้องโดนลงทัณฑ์ (เช่น ป้าเดย์ที่รับ กะเทยมือปืน ในหนังเรื่องชอกโกแล็ก ทั้งตลกแลทั้งสยอง ไปในคราวเดียวกัน เหมือนๆ ผู้กำกับต้องการจะสื่อว่า กะเทยไทยมีอยู่ในทุกวรการแม้แต่วงการมือปืน..)

    ถ้าปรากฏในฐานะนักท่องเที่ยว ก็จะปรากฏตัวในลักษณะของนักท่องเที่ยวที่แต่งตัวเปรี้ยวจี๊ด แดงแจ๊ด คุยกันเสียงจ้อกแจ้กไปไหนมาไหนพร้อมกันเหมือนฝูงไก่

    ก็จะไม่ให้มหาสมาคมชุมชนชาวโลก มองเกย์ต่างออกไปจากนี้ได้อย่างไร ก็ในเมื่อเกย์มักจะนำเสนอตัวเองในรูปแบบนี้

    สาวอิสานฯ คิดว่าจะจัดงานอะไรก็เพลาๆ เรื่องเพศ เรื่องเครื่องแต่งกายประทินโฉมศรี กลิ่นน้ำหอมน้ำปรุงลงเสียบ้าง เพราะเมื่อมีการชุมนุมของเกย์ครั้งใด แม้แต่หมาตัวที่โง่ที่สุด ยังรู้ว่า กะเทยมาแล้ว สมควรต้องวิ่งมาเห่า (ก็ดูงาน เกย์เฟสติวัลอะไรๆ ที่จัดกันบ่อยๆ นั่น มากกว่าร้อยละ 90 เป็นการแสดงออกถึงความต้องการทางเพศเดียวกันเป็นส่วนใหญ่)

    บางครั้งทำให้สาวอิสานฯ ไพร่ผ่าคิดไปว่า นี้เขาจัดงานเรียกร้องความหลากหลายทางเพศ หรือเรียกร้องความต้องการทางเพศกันแนะ

    ว่าไหมล่ะ

  7. กำลังหาทางไปร่วมงานวันเสาร์นี้ให้ได้ครับ อยากมีส่วนร่วมเพราะคิดถึงคนจัดงานไม่อยากให้เสียความตั้งใจ ปี ๆ หนึ่งจะมีงานแบบนี้สักกี่ครั้ง อย่างน้อยก็ขอเป็นส่วนหนึ่งที่ร่วมสนับสนุน “การอยู่ร่วมกัน” อย่างสันติของพวกเราทุกเพศ ทุกคน นะครับ ^_^

  8. ท่านประธานวิทยาที่เคารพ กระผมขอใช้สิทธิถูกพาดพิงนะครับ

    ก่อนอื่น ขอเป็นตัวแทนผู้จัดงานทุกคนขอบคุณความเห็นที่ 8 นะครับที่อุตส่าห์หาโอกาสมาร่วม และต้องขอโทษท่านอื่นๆ ที่มาร่วมไม่ได้เพราะจัดงานวันเสาร์ (ทั้งๆ ที่เราคิดว่าจัดเสาร์อาทิตย์คนน่าจะมาร่วมได้มากกว่าวันธรรมดา)

    ส่วนเรื่องที่คุณสาวอิสานเป็นห่วงว่าจะเป็นงานผีบ้าป่าช้าแตกนั้น ต้องขอบอกว่า งานนี้มีคอนเซ็ปต์ไม่เหมือนบางกอกไพรด์นะครับ เพราะเราถือเอาเรื่องสิทธิมนุษยชนเป็นตัวตั้งและจัดขึ้นโดยคนทำงานในประเด็นนี้ครับ และเนื่องจากเราไม่ใช่เจ้าของธุรกิจเกย์ เราจึงไม่ได้ตั้งเป้าเอาใจนักท่องเที่ยวครับ ถ้าลองอ่านกำหนดการโดยละเอียดน่าจะเห็นความแตกต่างนะครับ

    สุดท้ายถึงท่านประธานวิทยาที่ให้ความกรุณาเชียร์ขายว่าน่ารัก ถ้าคนอื่นเค้ามาเห็นตัวจริงผมแล้วกลับไปด่าคุณพี่ก็อย่ามาโทษกันนะครับ

  9. ส่วนตัวนะ เราคิดว่าการที่ภาพยนตร์นำเสนอภาพเกย์นั้นมีแต่แง่ลบ
    อาจจะสาวแตกหรือเป็นโรคจิต ก็เป็นเพราะว่าผู้กำกับ ผู้เขียนบท หรือผู้ที่มีอำนาจในการตัดสินใจในอุตสาหกรรมภาพยนตร์นั้นขาดความละเอียดอ่อนในเชิงวัฒนธรรม พูดง่ายๆ คือไม่เข้าใจวัฒนธรรมเกย์ ไม่รู้ว่าคนรักเพศเดียวกันคือใครและมีความสลับซับซ้อนแค่ไหนภายในคนกลุ่มนี้
    อ.นิธิเคยเปรียเทียบไว้ครั้งนึงแล้วเห็นภาพชัดเจนมากว่า ถ้ามดมีภาษา มดคงไม่ได้แค่เดินอย่างเดียว อาจมีการลีลาศเลื่อนเผื่อนผวา ย่างกรายก็เป็นได้ ซึ่งเป็นเรื่องปกติว่ามนุษย์นั้นมักจะขาดความละเอียดอ่อนในการทำความเข้าใจวัฒนธรรมของผู้อื่น พวกรักต่างเพศก็เลยมองคนรักเพศเดียวกันแบบผิวเผิน ลืมทำความเข้าใจรายละเอียดและประเด็นปลีกย่อยที่สลับซับซ้อน
    ก็เหมือนกับที่ผู้หญิงหลายคนเหมารวมว่าผู้ชายปากหวานจะเจ้าชู้กันทุกคน จนผู้ชายต้องออกมาแก้ตัวว่าไม่ใช่ทุกคน ขนาดผู้ชายผู้หญิงเค้ายังเข้าใจกันผิดเลย นับประสาอะไรกับขั้วตรงข้ามของคนรักเพศเดียวกันกับรักต่างเพศ
    ภาพยนตร์จึงเป็นตัวอย่างอันดีว่าถ้าให้คนรักต่างเพศมาทำหนังเกี่ยวกับคนรักเพศเดียวกัน กับคนรักเพศเดียวกันทำหนังเกี่ยวกับตัวเอง ผลลัพธ์ที่ได้ก็จะต่างกันอย่างเห็นได้ชัด( ยกเว้นเสียแต่ว่าคนรักเพศเดียวกันคนนั้นจะรู้สึกผิดบาปในตัวเอง)
    เพราะฉะนั้นการที่เรา act out ถึงความสนุกสนานรื่นเริงเกินขีดขอบพอดีนั้น ก็เป็นเรื่องปกติเหมือนพวกจิ๊กโก๋หน้าปากซอยที่ชอบโชว์เก๋าความเป็นแมนมาโช่ หรือผู้หญิงที่เอาแต่บีบน้ำตาหรือบ้าทำตัวสวย ต้นตอของปัญหาก็คือการไม่ยอมรับและความไม่ยอมเข้าใจความแตกต่างที่ละเอียดอ่อนต่างหาก
    พวกเรากรี๊ดแตกอย่างมากก็ในเกย์ไพรด์ แต่พวกผู้ชายผู้หญิงนั้น ตอกย้ำและนำเสนอความรุนแรงกันเป็นอุตสาหกรรมฮอลลีวู้ดแล้วออกไปฉายทั่วโลกกันเลยทีเดียว

  10. สนับสนุน รีพลายบนหัวนี่ค่ะ

    เห็นด้วยค่ะ มีเกย์ในภาพยนต์ไทยที่ได้ เดาตอบจบได้ทันที
    เหมือนป้าเดย์ ในหนังเรือง ชอกโกแลต(ดังกล่าวอ้าง) อาการตายของเธอมีดังนี้

    อันดับแรกต้องอธิบายให้ทราบว่า เธอเป็นมือปืน…
    รวบรัดตัดตอนไปถึง การสู้กันในฉากไคลแม็กซ์
    ตัวโจรกะเทย อื่นๆ ถูกยิงนัดเดียวตายเลย

    แต่ป้าเดย์ของเรา ถูกยิงห้านัดแล้ว ยังไม่ตายอีก กระเสือกกระสนต่อสู้ทั้งที่เลือดไหลออกจากปากแล้ว ทวารทั้งห้ามีของเหลวไหลออกมา… เหมือนๆจะตอกย้ำให้ท่านผู้เสพภาพยนต์ว่า
    “กะเทยมันตายยาก เห็นไหม กระสุนเจาะหนังเนื้อเข้าไปแล้ว ยังมีแรงสู้ได้อีก อึดได้อีก”

    ให้ประหลาดหัวใจยิ่งนัก ว่า นี่เขาต้องการจะสื่อว่าอะไร (บังเอิญเป็นผู้หญิงสวยที่คิดมากค่ะ)

    เขาต้องการจะให้เกิดสมการในสังคมว่า
    เกย์(ในที่นี้คือกะเทยป้าเดย์ในหนัง) = วิปลาส + เลว + ไร้ศีลธรรม + ฆ่าคน + ตายยาก + เป็นตัวแพร่เชื้อ + ฆ่าเด็ก

    ปิดแผ่นหนังเรื่องนี้ เกิด เครืองหมาย ? มากมาย

    วกกลับมาเรื่องการจัดงาน ขอให้งานสนุกนะคะ แดดไม่ร้อน ผู้คนมากมาย..

    ลงนาม สาวอิสานรอรัก พิธีกรรายการผู้หญิงถึงผู้หญิงเล่นหวย ออกอากาศทุกวันเวลา 10.30 น.

  11. ขอบคุณคุณสาวอิสานรอรักที่เห็นด้วยครับ
    นานๆ จะทำตัวมีสาระซักที
    พอมีคนเห็นด้วยก็แอบเขิลล์นิดส์นึงนะ
    แหะๆ

  12. ใครจะไปงานวันเสาร์นี้บ้างครับ…
    ผมล็อคคิวได้แล้วแต่ต้องไปธุระช่วงเช้าตรู่ก่อน
    เสร็จแล้วจะไปที่งานตอนสาย ๆ ว่าจะไปให้ทันพิธีเปิด

    แล้วเจอกันนะครับ ^_^

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s