“ลุงหนวด” ที่รัก (ตอนที่ 1)

Hiding No More เลิกแอบเสียที วิทยา แสงอรุณ 7-8 มี.ค. 2009

_mg_0021

ใครที่ได้เจอ “ลุงหนวด” ต้องอดหลงเสน่ห์ของเขาไม่ได้แน่ๆ หนุ่มไทย ผิวเข้ม ใบหน้าคม ผมดำ และมีหนวด ลุงมีพุงนิดๆ และถ้าไม่บอกก็ไม่รู้ว่าตอนนี้ อายุ 60 ปีแล้ว

ตรงข้อมือซ้าย ลุงมีผ้าพันแผลบางๆ รอบข้อมือ “เป็นซีส ผ่าตัดเล็ก นิดหน่อย” เขาพูดไป ยิ้มไป

เรากำลังนั่งคุยอยู่ที่ร้านอาหารไทยริมถนนพหลโยธิน อยู่เลยฟิวเจอร์ปาร์ครังสิตไปสักหนึ่งกิโล ร้านนี้เป็นสาขาที่สี่แล้วที่ลุงเปิดมา และใช้ชื่อเดียวกัน “ลุงหนวด” นอกจากร้านอาหารแล้ว ลุงยังมีธุรกิจเฟอร์นิเจอร์ กรอบรูปส่งออก และอื่นๆ อีกทั้งในเมืองไทย และอเมริกา

จริงๆ แล้ว ผมเคยเจอลุงหนวดมาก่อนทางโทรศัพท์เมื่อสองปีที่แล้ว รายการวิทยุของเราอยากรู้เกี่ยวกับซาวน่าเปิดใหม่แห่งหนึ่ง ลุงเล่าว่า อยากจะให้คนย่านรังสิต โดยเฉพาะลูกค้าที่เป็นผู้ใหญ่ มีที่มีทาง ได้พบปะพูดคุยกัน พอเปิดไปเปิดมาไม่นาน ลุงก็ได้ลูกค้าที่กลายมาเป็นเพื่อนเยอะแยะ

แต่ลูกค้าหลายๆ คนคงไม่รู้มาก่อนว่า สมัยหนุ่มเปรี๊ยะ ลุงหนวดคนนี้ไม่ธรรมดา เรียกได้ว่า No “Nobody” เลยล่ะครับ ลุงเผยอย่างภาคภูมิว่า ลุงเคยเป็นนายแบบ…กางเกงในคนแรกของประเทศไทย!!!

“สมัยนั้น สินค้าพวกกางเกงชั้นในผู้ชาย ไม่มีนายแบบตัวเป็นๆ กันหรอก เขาจะใช้หุ่นมาใส่ แล้วอีกอย่าง สมัยนั้นนายแบบผู้ชายก็ไม่ค่อยมี”

ใครจะคิดว่า เด็กบ้านนอกคนหนึ่ง ทำงานเป็นลูกจ้างอยู่ร้านตัดเสื้อ จะได้กลายเป็นนายแบบดังเปรี้ยงปร้างเพียงข้ามคืน

“ตอนนั้นอายุ 18-19 ร้านตัดเสื้อที่ลุงทำงานอยู่ร้านแถวสี่แยกพรานนก น่าจะยังอยู่นะ บ้านลุงอยู่นครสวรค์ เข้ากรุงเทพฯ มาหางานทำก็ตอนอายุ 12-13 เรียนหนังสือยังไม่จบหรอก ก็ไปเรียนกวดวิชาเอา แล้วก็มาเรียนเย็บเสื้อผ้า ทำได้หมดแหละ ทั้งเสื้อผ้าผู้หญิง เสื้อผ้าผู้ชาย”

_mg_0024

ที่โรงเรียนกวดวิชาลุงบังเอิญไปรู้จักกับลูกชายเจ้าของบริษัทศรีกรุงภาพยนตร์ ซึ่งเป็นบริษัทดังสมัยนั้น พ่อของเพื่อนร่วมห้องคนนี้เอ็นดูลุงอย่างดี วานให้ช่วยทำงานเล็กงานน้อยไปเรื่อย งานหนึ่งก็คือ เป็นเม็สเซ็นเจอร์พานายแบบไปส่งให้บริษัทคัดตัว

วันนั้น เด็กหนุ่มพานายแบบวัยไล่เลี่ยกันหกคนไปให้บริษัทแห่งหนึ่งที่กำลังมองหานายแบบสำหรับกางเกงชั้นในแบรนด์ดังจากต่างประเทศ ยี่ห้อ “เพลย์บอย” (ลุงไม่แน่ใจว่า เป็นเจ้าของเดียวกันกับยี่ห้อเพลย์บอยในสมัยนี้หรือเปล่า)

พอไปถึง ระหว่างรอก็มีเจ้าหน้าที่เข้ามาทักทาย ไม่ทักเปล่า เอามือมาจับเป้าลุงทันที!

“ไอ้เราก็ตกใจสิ อยู่ๆ ก็มาจับ แล้วบอก ‘เป้าใช้ได้’ เขาบอกให้ไปห้องข้างใน ในนั้น ก็มีนายแบบยืนใส่กางเกงรอให้เลือกอยู่แล้วสักหกสิบคน พอเข้าไปถึง ก็มีอีกคนเดินมา จับเป้าอีกแล้ว แล้วบอกให้ไปผลัดเสื้อผ้า พวกนายแบบที่มาก่อนหน้าก็เชียร์กันใหญ่ ไอ้เราก็ลุยเลย ยังไงก็ได้ จำไม่ผิด ตอนนั้นได้เบอร์ 64”

พอถอดเสื้อผ้าเดินออกมา หลายๆ คนมอง ลุงเล่าว่า มารู้ทีหลังว่า การใส่กางเกงในของลุงมีผลต่อการคัดเลือด ปกติ บางคนก็ให้ ‘น้องชาย’ พับขึ้น แต่ของลุงพับลง พอใส่กางเกงในจะแลดูโค้งนูน เป็นรูปสวย คนดูเลผลิตภัณฑ์ชอบลักษณะนี้มากกว่า ตอนลุงเดินออกมาก็รู้สึกมั่นใจมากขึ้นเพราะหลายๆ คนเห็นก็พร้อมใจบอกว่า “น้องได้เข้ารอบแหงๆ”

ลุงเล่าว่า ช่วงนั้นหุ่นดี เพราะออกกำลังกาย เล่นเวท ที่ออกกำลังกาย เพราะตัวลุงทำงานอยู่ร้านตัดเสื้อ ก็อยากดูดี และอีกอย่าง สมัยนั้น เขาฮิตกางเกงทรงมอส เน้นเอวต่ำ และคนใส่ต้องไม่มีหน้าท้องถึงจะดูดี ใส่แล้วสวย ตอนนั้นลุงก็เล่นเวทพอมีหุ่น และชอบเล่นหน้าอกให้ใหญ่เหมือนพระเอกหนังไทยสมัยนั้น

และแล้วหนุ่มน้อยเม็สเซ็นเจอร์ก็ได้กลายเป็นหนึ่งในยี่สิบนายแบบที่ได้รับการคัดเลือกให้เข้าค่ายเก็บตัว

“ไปรีสอร์ทที่บางแสน อยู่กันเป็นเดือนเลย เขาก็ฝึกให้เดิน ให้วิ่ง ทำกิจกรรมร่วมกันหลายอย่าง อย่างกระโดดน้ำเนี่ย พอโดดตู้มลงไป กางเกงในเปียก เปียกยังไง ก็ยังงั้น เขาก็ไม่ให้เอามือไปดึง ไปจัด ให้ปล่อยไว้อย่างนั้น”

dt2

สงสัยจริงๆ อยู่กันเป็นเดือน แล้วลุงอยู่กับเพื่อนๆ วัยไล่เลี่ยกันขนาดนั้น เอ่อ ถามจริงเหอะ มีกิจกรรมอย่างอื่นกันด้วยหรือเปล่า? มีใครมาปิ๊ง หรือไปปิ๊งใครมั๊ย? ผมมองหน้าลุง รอคำตอบอย่างจดจ่อ

“ก็สนิทกันมากเพื่อนรุ่นนั้น เพื่อนๆ กันทั้งนั้น ตอนนั้นไม่มีหรอกเรื่องพวกนั้น ไม่เคยเลย”

กลับมากรุงเทพฯ หลังเข้าค่าย ก็ถึงเวลาสำคัญแล้ว เจ้าของแบรนด์จัดประกวดนายแบบครั้งยิ่งใหญ่ที่โรงแรมแห่งหนึ่ง คราวนี้ต้องเดินแบบบนแคทวอล์ค เรียกได้ว่า น่าจะเป็นครั้งแรกสำหรับเวทีการเดินแบบกางเกงชั้นในแห่งประเทศไทย ลุงคิดว่า สมัยนั้นการเดินแบบและแฟชั่นสำหรับผู้ชายมีน้อยมาก พอให้ลุงลองนึกดูว่า มีนายแบบคนไหนที่ดังๆ ในรุ่นมั่ง ลุงบอกว่า นึกไม่ออก เพราะมีน้อยมากจริงๆ

เดินประกวดอยู่หลายรอบ จากยี่สิบคน เหลือสิบคน และจากสิบคน เหลือห้า และในที่สุด เหลือสามคน คู่แข่งของลุงคนหนึ่งเป็นนายแบบลูกครึ่ง แต่สายตากรรมการกลับจับจ้องหนุ่มไทย หน้าคม และในที่สุด เด็กบ้านนอกจากนครสวรรค์ก็คว้าชัยชนะไปครอง

“เขาก็ให้เซ็นสัญญาเลย สองปี ไอ้เราก็เกรงใจบริษัทศรีสยามฯ นะ ความจริงไม่ต้องให้เขาเป็นตัวแทนเราก็ได้ เพราะเขาไม่ได้ส่งเราเข้าประกวด แต่เพราะเราเป็นเด็ก ก็เลยให้เขาดูแล ออกงานแต่ละที สมัยนั้นได้เงินพันบ้าง พันห้าบ้าง มารู้ทีหลังว่า แต่บริษัทได้เป็นหมื่น แล้วทำไมเราได้นิดเดียว นายแบบคนอื่นที่ไปงานเดียวกัน ดังน้อยกว่า แต่ยังได้เยอะกว่า”

ความจริงที่ว่า ลุงรู้มาจากเจ้าของงานรายหนึ่งที่บอกลุงว่า ค่าตัวนายแบบอยู่ในอัตราเท่าไหร่ แล้วเขาก็สอนให้รู้จักต่อรอง พอลุงไปต่อรองกับเจ้าของบริษัท ก็ได้ค่าตัวเพิ่มขึ้นบ้าง ห้าร้อยบ้าง พันหนึ่งบ้าง ก็พยายามไม่คิดอะไร เพราะบางงาน เจ้าของงานก็ให้ทิปมาอยู่เหมือนกัน

หนุ่มนครสวรรค์ทำงานเก็บเงินได้เท่าไหร่ก็ส่งกลับบ้านไปปลดหนี้ให้พ่อแม่ เขาเป็นคนไม่เลือกงาน และรู้สึกสนุกสนานกับงานที่ทำ ในหลายๆ งาน ไม่ว่าจะเป็นงานออกสังคมเป็นเพื่อนไฮโซสาว หรือเป็นคู่ควงให้กับเกย์ไฮโซชื่อดังในสมัยนั้นอย่างคุณปาน บุนนาค

“เขาจ้างให้ไปเป็นเพื่อนในงานสังคมต่างๆ คุณปาน บุนนาคก็ใจดีนะ เราเป็นเด็ก เดินไปด้วยกันได้ ให้เขาจับต้องตัวได้ แต่ให้ไปมีอะไรด้วย ไม่ได้ ไม่ได้รู้สึกชอบอย่างนั้น”

upload2world_0473d

ลุงเล่าต่อว่า สมัยนั้น ยังไม่มีคำว่าเกย์ที่ชัดเจนเหมือนสมัยนี้ สำหรับเด็กต่างจังหวัดอย่างลุง ก็มองคุณปานเป็นกะเทยคนหนึ่ง และมองสิ่งที่ทำ คือเป็นคู่ควงออกงาน ก็เป็นงานๆ หนึ่ง ตอนนั้น เขายังไม่มีแม้กระทั่งภาพในหัวว่า ผู้ชายสองคนมีเซ็กซ์กันได้ เพราะตลอดวัยเด็ก ถึงวัยรุ่น ลุงหนวด ไม่เคยมีอะไรกับผู้ชายเลย

เซ็กซ์ครั้งแรกของเขาก็คือ “กับเพื่อนบ้านที่อายุแก่กว่า” ไม่พอสิ หล่อนคนนั้นยังอุตส่าห์แนะนำสาวๆ คนอื่นๆ ให้ลุงอีกด้วย กระทั่งไฮโซสาวบางคน ลุงก็เคยมีอะไรด้วย และด้วยวัยที่คึกคะนอง ก็ไม่ค่อยคิดอะไร แต่ถ้าบอกว่า ให้มีอะไรกับผู้ชายล่ะ?

“อย่างอื่นให้ทำอะไร ใส่กางเกงในเดินแทบจะแก้ผ้าอยู่แล้ว ก็รู้สึกเฉยๆ นะ ทำได้ แต่กับผู้ชาย ไม่เอา กับผู้หญิงรับได้”

กระนั้น ลุงหนวดก็ไม่ได้ปฏิเสธว่าเคยรู้สึกอะไรบางอย่างกับผู้ชาย ในสมัยเด็ก เคยรู้สึกดีๆ เวลาอยู่ใกล้ชิดผู้ใหญ่ที่เป็นผู้ชาย

“เขามากอดเรา มาอยู่ใกล้ๆ เรา ลุงก็รู้สึกดีนะ รู้สึกอบอุ่น ตอนนั้นไม่รู้หรอกว่า เราเป็นอะไร”

และด้วยประสบการณ์ที่ผ่านมา เป็นประสบการณ์กับผู้หญิงทั้งสิ้น ความรู้สีกรักชอบเพศเดียวกันที่อาจซ่อนเร้นอยู่ไม่เคยได้รับการสำรวจ จนกระทั่งลุงหนวดได้แต่งงานไปเพื่อต้องการเอาใจคุณพ่อเมื่อตอนอายุ 24 ลุงบอกว่า ไม่เคยคิดจะแต่งงานมาก่อนเลย

(ไว้เล่าต่อ อาทิตย์หน้านะ เรื่องมันยาว)

24 thoughts on ““ลุงหนวด” ที่รัก (ตอนที่ 1)

  1. สวัสดีครับ อาทิตย์นี้ล่าช้าไปสามวัน ไปนอนดูน้ำเกลือที่รพ.
    มาน่ะครับตั้งแต่คืนวันอาทิตย์ เพิ่งได้ออกวันนี้ มีปัญหาในช่องท้อง
    นิดหน่อย ไม่ได้กินจุนะ อย่าเข้าใจผิด แล้วก็ ไม่ได้กินอะไร
    ผิดสำแดงด้วย อิ อิ อิ

    บทความตอนนี้้ เขียนบนเตียงที่รพ. รู้สึกแปลกๆ ดี
    อยู่นานชักเบื่อ เลยขออนุญาตหมอ ออกมาบ้านก่อน
    อาจต้องกลับเข้าไปใหม่

    กำลังภาวนาว่า อย่าให้ต้องกลับไปนอนอีกเลย
    งานการไล่ตามไม่ทันหมดแล้ว

    อาทิตย์หน้า อาจล่าช้าอีก ขออภัยล่วงหน้า
    แต่รับรอง เรื่องลุงหนวดคนนี้ สนุกแน่ๆ
    แกน่ารักจริงๆ เล่าให้ฟังหมดทุกช็อต…
    แต่บางส่วนต้องเก็บไว้ก่อน เพราะแกไม่อยาก
    ให้เผยหมด น่าทึ่งจริงๆ ลุงคนนี้ แก…แรง!!

    good nite.

  2. ถึงว่าสิครับพี่วิทย์ หายไปเลย เราเองก็ยุ่งๆ เลยไม่ได้ท้วงติงเลย

    อ่านเรื่อง ลุงหนวด แล้วสนุกดี

    รีบกลับมาต่อไวๆ นะครับ

    จะรออ่านคับป๋ม….

  3. ว้า !!!

    กำลังสนุกเลยอ่ะ
    รีบ ๆ มาต่อนะครับ
    ลุ้นรักของลุงอยู่

    พี่วิทย์
    รักษาสุขภาพดัวยนะครับ
    อย่าให้โทรมเด๋วจะไม่หล่อ
    ^_^

  4. 1. เรื่องของลุงหนวดน่าสนุกดีนะครับ
    แค่อ่านตอนแรกก็รู้สึกว่าชีวิตแกมีอะไรน่าสนใจหลายอย่าง

    2. ขอให้พี่วิทยาสุขภาพแข็งแรงนะครับ

    3. วันอาทิตย์นี้ขออนุญาติโดดฟังรายการนะครับ
    จะไปอยู่ที่ที่ไม่สามารถรับสัญญาณวิทยุ
    และไม่มีอินเตอร์เน็ตใช้ครับ

  5. พักผ่อนเยอะๆนะพี่ จะได้มีแรงเขียนถึงลุงหนวดต่อ

    อิอิ

    ทีแรกนึกว่า ลุงหนวดในมาลัยไทยรัฐ ^ ^

  6. จาอาวววววว
    จาอาวววว
    ….
    ….
    ….
    จาอาว ลุงหนวด

    ลุงหนวดถูกเผา ลุงจึงโดนเสียบตูด
    เสียบตูดซ้าย เสียบตูดขวา
    ร้อนจริงๆ ร้อนจริงๆ ร้อนจริง

    แถมแจ่วปลาร้า หนึ่งถ้วยด้วยเจ้าค่ะ

  7. มีข่าวมาประกาศให้เพื่อนๆ ทุกคนทราบจ้า

    ในช่วงนี้ บล็อคอาจจะยังไม่ได้มีการ Up Date ข้อมูลนะ

    พี่วิทยา ฝากขอโทษมายังเพื่อนๆ ทุกคนด้วย

    เพราะว่าตอนนี้พี่วิทยาต้องพักรักษาตัวจากอาการเจ็บป่วยจ้า

    พี่วิทยาฝากมาบอกว่า คิดถึงทุกคนเลย ถ้าหายแล้ว จะรีบเข้ามา Up Date ข้อมูลให้นะจ๊ะ

  8. เป้นอะไรคะพี่ ส่งข่าวหน่อย หายเร็วๆนะคะ พี่วิทยื เราส่งเมล์ไปหานะคะ แล้วก็ ส่งของไปให้ที่สนพ.ด้วย อย่าลืมเปิดเมลืแล้วก็อย่าลืมไปเอาของด้วย

    หายเร้วนะๆคะ

  9. เพิ่งออกจากรพ. ครับ very low energy after
    seeing the medical bills!!

    ไปผ่าตัดมา (ไม่ได้แปลงเพศนะ​)

    ิอาทิตย์หน้าคงไปตัดไหม แล้วจะได้หน้าท้องใหม่
    มีรอยแผลเป็นยาว ห้านิ้ว ลากลงมาจากสะดือ
    กำลังคิดว่า จะสักภาพอะไรดี

    ช่วยคิดหน่อยสิ

    เดี๋ยวมีแรงดีแล้ว จะมาเล่าเรื่องลุงหนวดต่อนะ

    น้อง Bee เพิ่งเข้าบ้านวันนี้เอง เลยเพิ่งเห็นกล่อง
    น่าใส่นอนมากๆ ชอบมากๆ ไม่ยาวเกินไป คงได้ใส่
    ตอน recovering นี่แหละ

    ขอบคุณทุกความเป็นห่วงครับ

  10. อย่าบอกนะพี่ ว่าผ่าไส้ติ่งอักเสบอ่ะ ดีใจจังที่พี่วิทย์มาส่งข่าวแล้ว นึกว่าเป็นอะไรมากซะอีก ยังไงก็ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ

    ดีใจจังที่พี่วิทย์ชอบของฝาก ที่จริงเรากลัวมันสั้นไป ก็พี่วิทย์สูงซะขนาดนั้น โอเค ขนาดพอดีตัว ค่อยยังชั่วหน่อย

  11. ขอให้พี่ยอดหายไวไว กลับมาแข็งแรงกว่าเดิมคับ พวกเรารอต้อนรับผลงานใหม่ๆอยู่

    ก็พี่ยอดไปพักโรงพยาบาลฮิโซ-ดารา มันก็แพงแบบนี้แหละครับ แต่เชื่อว่าก็ได้รับบริการที่ดีและความสะดวกสบายที่รพ.รัฐให้ไม่ได้หละ

  12. Welcome home krub คุณวิทยา … พักผ่อน เยอะๆ ครับ … หาย ดีๆ เมื่อไหร่ ค่อย update เรื่อง ลุงหนวด ต่อ … จะรออ่าน ครับ :-)

  13. ขอให้หายดีไวๆนะครับ

    แล้วผมจะติดตามผลงานพี่ต่อไป
    กำลังลุ้นตัวโก่งเรื่องลุงหนวดอยู่ :)

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s